Una lágrima tuya

Een traan van jou

Una lágrima tuya

Een traan van jouUna lágrima tuya
maakt mijn ziel nat,me moja el alma,
terwijl de maan roltmientras rueda la luna
over de berg.por la montaña.

Ik weet niet of je gehuild hebtYo no sé si has llorado
op een zakdoeksobre un pañuelo
met mijn naam,nombrándome,
met mijn naam,nombrándome,
met verdriet.con desconsuelo.

De treurige en gevoelige stemLa voz triste y sentida
van jouw lied,de tu canción,
vanaf een ander levendesde otra vida
zegt vaarwel.me dice adiós.

De stem van jouw liedLa voz de tu canción
dat in het trillen van de klokkenque en el temblor de las campanas
me doet terugdenken aan de blauwe luchtme hace evocar el cielo azul
van jouw zonnige ochtenden.de tus mañanas llenas de sol.

Een traan van jouUna lágrima tuya
maakt mijn ziel natme moja el alma
terwijl de snarenmientras gimen
van mijn gitaar zuchten.las cuerdas de mi guitarra.

Mijn lippen zingen niet meerYa no cantan mis labios
naast jouw haar,junto a tu pelo,
tegenover jou,diciéndote,
tegenover jou,diciéndote,
wat ik voor je voel.lo que te quiero.

Misschien met dit liedTal vez con este canto
kun je wetenpuedas saber
dat ik jouw tranenque de tu llanto
niet ben vergeten,no me olvidé,
niet ben vergeten.no me olvidé.