Jag Väntar Vid Min Mila

Ik Wacht Bij Mijn Mila

Jag Väntar Vid Min Mila

Ik wacht bij mijn mila terwijl de uren verstrijken,Jag väntar vid min mila medan timmarna lida,
Terwijl de sterren dwalen en de nachten gaan.Medan stjärnorna vandra och nätterna gå.
Ik wacht op een vrouw van verre wegen,Jag väntar på en kvinna från färdvägar vida
De liefste, de liefste met blauwe ogen.Den käraste, den käraste med ögon blå.

Ik stelde me een geurige, zwijgende bloem voor,Jag tänkt mig en vandrande doftande blomma
En droomde van een trillend, spottend gelach,Och drömde om ett skälvande gäckande skratt,
Ik dacht dat ik de meest geliefde zag komenJag trodde jag såg den mest älskade komma
Door het bos, over de heide op een sneeuwrijke nacht.Genom skogen, över hedarna en snötung natt.

Blij wilde ik mijn gedroomde op handen dragenGlatt ville jag min drömda på händerna bära
Door de struiken daarheen waar mijn hut staat,Genom snåren dit bort där min koja står,
En een juichend geroep richten naar de geliefde.Och höja ett jublande rop mot den kära.
Welkom jij, die in eenzaamheid werd verwacht.Välkommen du, som väntats I ensamma år.

Ik wacht bij mijn mila terwijl de uren verstrijken,Jag väntar vid min mila medan timmarna lida
Terwijl de bossen zingen en de wolken gaan.Medan skogarna sjunga och skyarna gå.
Ik wacht op een wandelaarster van verre wegen -Jag väntar på en vandrerska från färdvägar vida -
De liefste, de liefste met blauwe ogen.Den käraste, den käraste med ögon blå.