Tristeza marina

Zee van Verdriet

Tristeza marina

Jij houdt meer van de zee,Tú quieres más el mar,
zei ze met pijnme dijo con dolor
en het glas van haar stem brak.y el cristal de su voz se quebró.
Ik herinner me haar blikRecuerdo su mirar
met de gloed van de avondcon luz de anochecer
en deze zin als een obsessie:y esta frase como una obsesión:
"Je moet kiezen tussen jouw zee en mijn liefde.""Tienes que elegir entre tu mar y mi amor".
Ik zei: "Nee"Yo le dije: "No"
en zij zei: "Vaarwel."y ella dijo: "Adiós".
Haar naam was Margó,Su nombre era Margó,
ze droeg een blauwe baret enllevaba boina azul y
een kruis hing om haar hals.en su pecho colgaba una cruz.

Zee...Mar...
Zee, mijn broer...Mar, hermano mío...
Zee...Mar...
In jouw oneindigheidEn tu inmensidad
verzonken met mijn kolenschiphundo con mi barco carbonero
mijn gevangen bestemmingmi destino prisionero
en mijn treurige eenzaamheid.y mi triste soledad.
Zee...Mar...
Ik heb niemand.Yo no tengo a nadie.
Zee...Mar...
Ik heb zelfs geen liefde meer.Ya ni tengo amor.
Ik weet dat als ik op een dag in de haven aankomSé que cuando al puerto llegue un día
Margó niet zal wachten.esperando no estará Margó.

Mijn verdriet is een stormMi pena es tempestad
die het hart teistertque azota el corazón
met de woeste wind van de pijn.con el viento feroz del dolor.
Ik zal haar nooit vergetenJamás la olvidaré
en altijd zal ik horeny siempre escucharé
haar woorden als een obsessie:sus palabras como una obsesión:
"Je moet kiezen tussen jouw zee en mijn liefde.""Tienes que elegir entre tu mar y mi amor".
Verdrietig zei ik: "Nee"Triste, dije: "No"
en hoorde haar vaarwel...y escuché su adiós...
Haar naam was Margó,Su nombre era Margó,
ze droeg een blauwe baretllevaba boina azul
en een kruis hing om haar hals.y en su pecho colgaba una cruz.