Devastation and redemption

Verwoesting en verlossing

Devastation and redemption

kě tànkě tàn

de herfst is rood, de slang is eenzaamqiū hóng shé dān fù nán shuang
mensen bijten, wrok en waanzinchī rén chī yuàn hèn mí kuáng

de klank van die demonische stem, de aarde is verdoemd of verlorenzhī yīn nà xié shēng jì fú dìng huò yāng
als een gouden vogel, de wereld verliest zijn zingevingruò fēi jīn guó bá jiàn ren jiē mìng sàng

de chaos is als een mist die ons omhultfán yuán méng méng xiān yuán tāo
de hemel stort neer, de demon komt naar benedentiān lún sàn qù jiàng fǔ yāo
het rode bloed stroomt als een rivierzhū ​​sī fù jué làn kē qiáo
sneeuw en aarde, een vreselijke dansxuě ní hóng jì yáo

de terugkeer is niet te zien, de glans is vervaagdhè guī bù jiàn xī huá biǎo
het verleden is een schaduw die ons blijft achtervolgenzhū ​​sī wǎng jié hún fān piāo yīn
het rode stof stijgt opguǒ hóng chén miǎo miǎo
en verdwijntyān xiāo

de godin kijkt toe, hier zou het heilig moeten zijnshén nǚ pī guān, dào zhè lǐ běn gāi jiē jìn wěi shēng
maar vandaag zing ik in de luchtdàn jīn rì wǒ zài tiān yī bǐ
terwijl de sterren luisterenchàng yǔ zhū wèi tīng

neem de hoge weg, de mensen zijn niet te vertrouwenqǔ gāo wèi bì rén bù shí
zelfbewustzijn en poëtische woordenzì yǒu zhī yīn hé qīng cí
de rode rozen bloeien als vallende sterrenhóng yīng liè liè jiàn liú xīng
rechtstreeks de woede van de zee inzhí zhǐ nù cháo xǐ hǎi qīng

als de tijd terugkeertbǐ shí hè guī
de uitgestrekte hemel en aarde zijn niet te vertrouwenmáng máng tiān dì wú yī kào
ik ben alleen weggegaangū shēn lí qù
vandaag zal ik terugkomenjīn rì zài huì
mijn vrienden zijn er al, de tafel is gedektxin péng jiù yǒu zuò mǎn táng
laten we samen deze tijd delengòng jù cǐ shí