Futari no Kimochi

Onze Gevoelens

Futari no Kimochi

De wind waait zacht, de zon zakt wegchūn yòu lái rén yǐ qù fēng yān cán xīyáng wǎn
Bloemen bloeien, de gasten zijn vrijyīnghuā kāi qǐngkè sàn língluàn
Jaar na jaar, wat een schoonheid, het valt niet te ziennián guāng shì sháohuá luò fēi xù zhuǎn bùkān kàn
Langzaam dwaalt de droom, het raakt ons dieplù mànmàn kōng mèng duàn língluàn

Verlies je in de schaduw, laat de mensen niet gaandù wàng chuān bǐ'àn wàng bù diào rén chángtàn
Onder de maanlicht, vol verlangen, zo volgǔjǐng xià yuèguāng sīniàn zhuāng mǎn
De bloesems vliegen voorbij, de wind fluistert zachtyīng huābàn fēiguò fēng yōuyuàn shuǐ qīnghán
Verlies je in de schaduw, het raakt ons dieplí shāng àn yóusī zhuǎn língluàn

Verlies je in de schaduw, laat de mensen niet gaandù wàng chuān bǐ'àn wàng bù diào rén chángtàn
Onder de maanlicht, vol verlangen, zo volgǔjǐng xià yuèguāng sīniàn zhuāng mǎn
De bloesems vliegen voorbij, de wind fluistert zachtyīng huābàn fēiguò fēng yōuyuàn shuǐ qīnghán
Verlies je in de schaduw, het raakt ons dieplí shāng àn yóusī zhuǎn língluàn
Verlies je in de schaduw, het raakt ons dieplí shāng àn yóusī zhuǎn língluàn