Scorn Haven

Verachting Haven

Scorn Haven

...En ik werd wakker in een waas, vastgebonden, pijn, adrenaline die binnenin brandde, terwijl het door mijn aderen raasde....And I woke up in a blur and was tied up, hurt, adrenaline scorching inside, as it raced through my veins.
Ik hoestte bloed op, ik moet er verschrikkelijk uit hebben gezien... en het ergste was dat ik me helemaal niet kon herinneren wat, of wie me hierheen had gebracht?I was coughing up blood, I must've looked like shit... and the worst part was that I had no recollection whatsoever of what, or who brought me here?
En waarom?and why?
Maar voordat ik deze situatie kon begrijpen, hoorde ik het allemaal luid en duidelijk;but before I could make any senses of this situation, I heard it all loudly and clearly;
"Ik verafschuw jouw vreselijke bestaan!"I resent your vile existence!
Ik haat echt wat ik heb ontworpen en jij bent een grote factor in dat kleine kind.I truly despise what I've designed and you're a major factor in that little kid.
Ik zag een oude man, of de reflectie van mijn toekomstige zelf.I saw an elder man, or the reflection of my future Self.
Dat was het moment dat alles weer bij me terugkwam;That's when it all came back to me;
De Bar, de magnum, de shots J.D...The Bar, the magnum, the shots of J.D...
De retorische theorie van de verdoemenis:Perdition's rhetorical theory:
Het spijt me dat niemand van je houdt, maar denk eens na over hoe ellendig ik ben geworden en dat is allemaal jouw schuld.I'm sorry nobody loves you, but just think about how miserable I have become and that's all your fault.
Ik heb sinds de dag dat je geboren werd niet meer gelachen...I haven't smiled once since the day you were born...

[ref:JTHM][ref:JTHM]
"Ik geef me over aan de achteruitgang van elke dag, ongedeerd, dat was gewoon Vrije Wil!"I give into ever day's decline, unscathed, that was just Freewill!
Ik weet dat er inherent iets mis is met dit, maar desalniettemin, je had het als een geschenk moeten beschouwen" zei de stem.I know something's inherently wrong in this, but nonetheless, you should've treated it as a gift" said the voice.
"Je naam is voor mij niet meer belangrijk."You're name is of no importance to me anymore.
Dit is hoe ik jou en jouw soort zie; bloed, weefsels, buizen en vet.This is how I perceive you and your kin; blood, tissues, tubes and fat.
Een meest simplistisch schema, grotesk verhoogd door verlangens en draden.A most simplistic schematic, grotesquely heightened by desires and wires.
Als boter die over te veel brood is gesmeerd, wordt je levenslijn dunner,Like butter scraped over too much bread, your lifeline is growing thinner,

[ref: LOTR][ref: LOTR]
Verafschuw mijn poriën, mijn zweet... tastbaar zoals mijn groeiende afkeer voor de mensheid" en de stem zuchtte hoorbaar.Worship my pores, my sweat... palpable like my overgrowing distaste for mankind" and the voice sighed audibly.
Alsof het naar binnen aan het scannen was om de laatste scherven medelijden uit zijn hart te verdrijven.As if it was scanning inward to expel the last shards of pity from its heart.
Of misschien probeerde het zichzelf gewoon nog te overtuigen, maar had het gewoon niet de juiste woorden meer en boog nu over de schemering die mijn gezwollen ogen verblindde.Or maybe it was only trying to convince itself still, but just lacking in better words to use, and now bending over the twilight blinding my swollen eyes.
Ik dacht dat ik God zag.I thought I saw God.
"Je bent van het pad afgedwaald, nu, Gott ist Tot en wees de hamer, mijn getuige."You strayed away from the Path, now, Gott ist Tot and be the hammer my witness.
"Ik zal de kudde ontwortelen zoals ik dat vaak eerder deed!" zei HIJ, de oudere."I shall uproot the herd as I often did before!" said HE, the elder.

[ref:Nietzche][ref:Nietzche]
Tijdens zijn lezing, sprong ik abrupt vrij van mijn ketenen en met angst als wapen, wurgde ik al het leven uit de oude man.During his lecture, I abruptly spring free from my shackles and with fear as weapon, strangled all life out of the elder man.
Het aangrijpende scenario van een stervende soort en zijn dilemma's.The poignant scenario of a dying breed and Its dilemmas.
Het Zaad dat zijn lot overwint, en zijn soeverein overweldigt.The Seed overcoming its fate, and overpowering its sovereign.
"Fuck de Geschriften; ik stel de vraag in vraag, Door Moord; het kostte me vijf seconden om Babels Toren te beklimmen""Fuck the Scriptures; I'm questioning the question, Through Murder; it took me five second to climb Babel's Tower"