Passing Afternoon

Voorbijgaande Middag

Passing Afternoon

Er zijn momenten die van je wegwandelen als een voorbijgaande middagThere are times that walk from you like some passing afternoon
Zomer verwarmde het open raam van haar huwelijksreisSummer warmed the open window of her honeymoon
En ze koos een tuin om te verbranden, maar de grond herinnert haarAnd she chose a yard to burn but the ground remembers her
Houten lepels, haar kinderen roeren in haar bougainvillea-bloemenWooden spoons, her children stir her bougainvillea blooms

Er zijn dingen die wegdrijven als onze eindeloze, genummerde dagenThere are things that drift away like our endless, numbered days
Herfst blies de dekens van het perfecte bed dat ze maakteAutumn blew the quilt right off the perfect bed she made
En ze heeft gekozen om te geloven in de hymnes die haar moeder zingtAnd she's chosen to believe in the hymns her mother sings
Zondag haalt zijn kinderen uit de hopen gevallen bladerenSunday pulls its children from the piles of fallen leaves

Er zijn zeilschepen die al onze lichamen in het gras passerenThere are sailing ships that pass all our bodies in the grass
Lente roept haar kinderen totdat ze ze eindelijk laat gaanSpringtime calls her children until she let's them go at last
En ze heeft gekozen waar te zijn, hoewel ze haar trouwring kwijt isAnd she's chosen where to be, though she's lost her wedding ring
Iets dichter bij haar verkeerd geplaatste pot met bougainvillea-zadenSomewhere near her misplaced jar of bougainvillea seeds

Er zijn dingen die we ons niet kunnen herinneren, blind als de nacht die ons allemaal vindtThere are things we can't recall, blind as night that finds us all
Winter stopt haar kinderen in, haar fragiele porseleinen poppenWinter tucks her children in, her fragile china dolls
Maar mijn handen herinneren de hare, rollend tussen de beschutte varensBut my hands remember hers, rolling around the shaded ferns
Naakte armen, haar geheimen stil als liedjes die ik nooit heb geleerdNaked arms, her secrets still like songs I'd never learned

Er zijn namen aan de overkant van de zee, alleen nu geloof ik hetThere are names across the sea, only now I do believe
Soms, met het raam dicht, zit ze en denkt ze aan mijSometimes, with the window closed, she'll sit and think of me
Maar ze zal zijn versleten kleren repareren en ze zullen kussen alsof ze het wetenBut she'll mend his tattered clothes and they'll kiss as if they know
Een baby slaapt in al onze botten, zo bang om alleen te zijnA baby sleeps in all our bones, so scared to be alone
LenteSpringtime