Cinco Farolas

Vijf Lantaarns

Cinco Farolas

Ik hoor niet wat ze zeggenYo no escucho lo que dicen
De tongen van de burenLas lenguas de vecindonas
Want ik weet al te goedPorque de sobra ya se
Voor wie zij is.Por quien esta su persona

Vijf blauwe sterrenCinco luceros azules
Verlichten vijf lantaarnsAlumbran cinco farolas
Van haar huis naar mijn huisDesde su casa a mi casa
Van haar mond naar mijn mond.Desde su boca a mi boca.

Vijf jaar dat ik van haar houCinco anitos que le quiero
Vijf jaar dat ze van mij houdtCinco anitos que me adora
De slechte mensen die het weten!La mala gente que sabe!
Die weten van onze zaken.Que sabe de nuestras cosas.

Als ik weet dat ze van me houdt, zoals ik van haar houSi yo se que me quiere, como le quiero
Waarom zou ik de boodschapper drie kwart betalen?A que darle tres cuartos al pregonero
Van haar deur naar mijn deurDesde su puerta misma hasta mi puerta
De groene weg, moeder, groeit geen gras... groeit geen gras.La vereita verde madre, no cría yerba… no cría yerba.

Ik wil het niet eens wetenYo no quiero ni saberlo
Buurvrouw, houd je mondVecina, cierre la boca
En kom niet zeggenY no me venga a decir
Dat ze met een ander gaat trouwen.Que el va a casarse con otra.

Die vijf volmaakte jarenLos cinco anitos cabales
Die ik elk uur van haar houQueriéndole hora tras hora
Zijn een touw om mijn nekSon un cordel en mi cuello
Dat mijn keel verstikt.Que la garganta me ahoga.

Met brandende kolen, laat die mond maar brandenCon carbones encendidos, que le quemen esa boca
Van degene die zo vaak zwoerAl que juro tantas veces
Dat hij voor mij was.Que estaba por mi persona.

De vijf lantaarns zijn gedoofd, vijf lantaarnsSe apagaron las cinco, cinco farolas
Zodat niemand me ziet, alleen huilendPa que nadie me vea, llorando a solas
Oh wat een verdriet, moeder! moeder wat een verdrietAy que penita madre! madre que pena
De groene weg, vol met grasLa vereita verde, cuaja de yerba
Vol met gras.Cuaja de yerba