Mi Dulce Memoria

Mijn Zoete Herinnering

Mi Dulce Memoria

Mijn zoete herinnering,Mi dulce memoria,
hangt begraven aan de voetenhas sido enterrada a los pies
van een gespleten boom,de un árbol hendido,
door deze storm van cathodische bliksem,por esta tormenta de rayos catódicos,
vreselijkheden en schijnlicht.horrores y luz de espejismo.
Rode klaprozen,Rojas amapolas,
winden van vergetelheidvientos del olvido
laten ons bevenhacen temblar
als slapende dieren.como animales dormidos.
Ziek van amnesie,Enferma de amnesia,
zwijgt de stad.calla la ciudad.

Preventieve oorlogen,Guerras preventivas,
de waanideeën van een dronken geklos delirios de un loco borracho
die niemand hoort.que no escucha a nadie.
De spoken van SaigonLos fantasmas de Shaigon
dwalen slapeloosdeambulan insomnes
door de oude stad van Scheherazade.por la vieja ciudad de Scherezade.
Cassandra zei het,Lo dijo Casandra
maar je geloofde haar niet.mas no la creíste.
We zijn niet veilig,No estamos a salvo,
we zijn niet vrijer.no somos más libres.
De Geschiedenis is levend,La Historia está viva,
gewelddadig en dodelijk.violenta y mortal.

Mijn zoete herinneringMi dulce memoria
wekt je misschienquizá te despierte
met deze treurige elegie.esta triste elegía.
Laat je kussenQue traigan tus besos
dat andere mogelijke wereldese otro mundo posible
trillen op je lippen,que tiembla en tu boca,
het kondigt deze dag aan.que anuncia este día.

Muren van schaamteMuros de la vergüenza
brengen de schaduw van het verleden,traen la sombra del pasado,
roven je licht,arrebatando tu luz,
verduisteren onze luchten.oscurecen nuestros cielos.
Mannen en vrouwen uit Krakau,Hombres y mujeres de Cracovia,
gevangen door muren,atrapados por murallas,
lezen met kaarsen de Talmud,leen con velas el Talmud,
wachten binnen het getto.esperan dentro del guetto.
En in PalestinaY en Palestina
achter een andere muurtras otro muro
vertrouwt een man op Allah,un hombre se encomienda a Alá,
huilt en vervloekt deze wereldllora y maldice a este mundo
die hem altijd vergeet,que siempre lo olvida,
die zijn gehuil negeert.que ignora su llanto.

Stromen van menselijkheid die vluchtenRíos de humanidad huyendo
voor de kou en de hongerdel frío y del hambre
dromen van een verre bestemming,sueñan con llegar muy lejos,
misschien alleen tot morgen.quizás solo hasta mañana.
Je herinnert je de treinen niet meerYa no recuerdas los trenes
Die hier vertrokkenque partían de aquí
volgeladen met je hoopcargados con tu esperanza
richting het oude Duitsland.hacia la vieja Alemania.

De notendoppen brekenSe rompen las cáscaras
tegen jouw kusten.de nuez contra tus costas.
En de zeestraat is een afgrondY el estrecho es un abismo
die het oude Europa redt.que salva a la vieja Europa.
Waarvoor? Vergeet je het al?¿De qué? ¿Ya no recuerdas?
Emigrantenvolk,Pueblo emigrante,
ziek van amnesie.enfermo de amnesia.

Mijn zoete herinneringMi dulce memoria
wekt je misschienquizá te despierte
met deze treurige elegie.esta triste elegía.
Laat je kussenQue traigan tus besos
dat andere mogelijke wereldese otro mundo posible
trillen op je lippen,que tiembla en tu boca,
het kondigt deze dag aan.que anuncia este día.