Bajo Mi Piel

Onder Mijn Huid

Bajo Mi Piel

Ik bewaar je in de rook, van de koffie die al is afgekoeldTe guardo en el humo, del café que ya se enfrió
In de gebroken spiegel, waar jouw lach verloren gingEn el espejo roto, donde tu risa se perdió
Mijn vingers herinneren nog, hoe je trilde als je zongMis dedos aún recuerdan, como temblabas al cantar
En de stilte die je achterliet, kan ik niet verdragenY el silencio que dejaste, no lo puedo soportar

Sorry als ik laf wasPerdón si fui cobarde
En mijn beloftes braken als glasY mis promesas se rompieron como cristal
Maar elke nacht komt het terugPero cada noche vuelve
Als een schaduw, als zoutComo sombra, como sal

Onder mijn huid, leef jijBajo mi piel, vives tú
Met je ogen van een stormCon tus ojos de tormenta
En je zoetheid van bruine suikerY tu dulzura de azúcar morena

Onder mijn huid, doet het meer pijnBajo mi piel, dueles más
Omdat de liefde die ik je gafPorque el amor que te di
Nooit wist het zo te zeggenNunca supo decirlo hasta allá
En hoewel de tijd me rimpeltY aunque el tiempo me arrugue
En de wereld ons vergeetY el mundo nos olvide
Blijf jij het versTú sigues siendo el verso
Dat mijn ziel niet afmaaktQue mi alma no termina

Ik vond je portret, tussen ongezonden brievenEncontré tu retrato, entre cartas sin mandar
Je parfum leeft nog, ik kan het niet wissenTu perfume aún vive, no lo puedo borrar
De Maan bespiedt ons vanaf dat balkon in aprilLa Luna nos espía desde aquel balcón de abril
Waar we eeuwigheid zwoerenDonde juramos eternidad
En de toekomst ons in de steek lietY nos falló el por venir

Sorry als ik afwezig wasPerdón si fui ausente
Als mijn armen eenzaamheid werdenSi mis brazos se volvieron soledad
Maar elke ochtendPero cada madrugada
Omarm je me genadeloosMe abrazas sin piedad

Onder mijn huid, leef jijBajo mi piel, vives tú
Met je ogen van een stormCon tus ojos de tormenta
En zoetheid van bruine suikerY dulzura de azúcar morena

Onder mijn huid, doet het meer pijnBajo mi piel, dueles más
Omdat de liefde die ik je gafPorque el amor que te di
Nooit wist het zo te zeggenNunca supo decirlo hasta allá
En hoewel de tijd me rimpeltY aunque el tiempo me arrugue
En de wereld ons vergeetY el mundo nos olvide
Blijf jij het versTú sigues siendo el verso
Dat mijn ziel niet afmaaktQue mi alma no termina

Ze zeggen dat vergeten geneestDicen que el olvido sana
Maar ik geef de voorkeur aan je meer te herinnerenPero yo prefiero recordarte más
Met de open wondenCon las heridas abiertas
En mijn hart in schaakmatY el corazón en jaque mate

Onder mijn huid, blijf jijBajo mi piel, sigues tú
Met je vuur van decemberCon tu fuego de diciembre
En je huilen als vrouwY tu llanto de mujer

Onder mijn huid, doet het meer pijnBajo mi piel, dueles más
Omdat van jou houden mijn hemel wasPorque amarte fue mi cielo
En ook mijn gevangenisY mi cárcel también

En als ze me op een dag begravenY si un día me entierran
Graveer dit op mijn kruisGraba esto en mi cruz
Hier ligt een gekAquí yace un loco
Die stierf voor jouw lichtQue murió por tu luz

Onder mijn huidBajo mi piel

Altijd jijSiempre tú
Jij uuuu uuuuTú uuuu uuuu
Jij uuuu uuuuTú uuuu uuuu