Dueles Tanto

Je Doet Zoveel Pijn

Dueles Tanto

Ik bewaar je in de rook van de koffie die al is afgekoeldTe guardo en el humo del café que ya se enfrió
In de gebroken spiegel waar jouw lach verloren gingEn el espejo roto donde tu risa se perdió
Mijn vingers herinneren zich nog hoe je trilde als je zongMis dedos aún recuerdan cómo temblabas al cantar
En de stilte die je achterliet, kan ik niet verdragenY el silencio que dejaste, no lo puedo soportar

Sorry als ik laf was, als mijn beloftes braken als glasPerdón si fui cobarde, si mis promesas se rompieron como cristal
Maar elke nacht kom je terug, als een schaduw, als zoutPero cada noche vuelves, como sombra, como sal

Je doet zoveel pijn, met je ogen van storm en je zoetheid van bruine suikerDueles tanto, con tus ojos de tormenta y tu dulzura de azúcar morena
Je doet zoveel pijn, omdat de liefde die ik je gaf, nooit kon zeggen: Genoeg nuDueles tanto, porque el amor que te di, nunca supo decir: Basta ya
En hoewel de tijd me rimpelt, en de wereld ons vergeetY aunque el tiempo me arrugue, y el mundo nos olvide
Blijf jij het vers dat mijn ziel niet afmaaktTú sigues siendo el verso que mi alma no termina

Ik vond je portret tussen ongezonden brievenEncontré tu retrato entre cartas sin mandar
Je geur leeft nog, ik kan het niet wissenTu perfume aún vive, no lo puedo borrar
De Maan bespiedt ons vanaf dat balkon in aprilLa Luna nos espía desde aquel balcón de abril
Waar we eeuwigheid zwoeren, en de toekomst ons in de steek lietDonde juramos eternidad, y nos falló el porvenir

Sorry als ik afwezig was, als mijn armen eenzaamheid werdenPerdón si fui ausente, si mis brazos se volvieron soledad
Maar elke ochtend omarm je me genadeloosPero cada madrugada, me abrazas sin piedad

Je doet zoveel pijn, met je ogen van storm en je zoetheid van bruine suikerDueles tanto, con tus ojos de tormenta y tu dulzura de azúcar morena
Je doet zoveel pijn, omdat de liefde die ik je gaf, nooit kon zeggen: Genoeg nuDueles tanto, porque el amor que te di, nunca supo decir: Basta ya
En hoewel de tijd me rimpelt, en de wereld ons vergeetY aunque el tiempo me arrugue, y el mundo nos olvide
Blijf jij het vers dat mijn ziel niet afmaaktTú sigues siendo el verso que mi alma no termina

Ze zeggen dat vergeten geneest, maar ik, ik geef de voorkeur aan je slecht herinnerenDicen que el olvido sana, pero yo, prefiero recordarte mal
Met de open wonden, en het hart in schaakmatCon las heridas abiertas, y el corazón en jaque mate

Je doet zoveel pijn, met je vuur van december en je huilen als vrouwDueles tanto, con tu fuego de diciembre y tu llanto de mujer
Je doet zoveel pijn, omdat van je houden mijn hemel was, en ook mijn gevangenisDueles tanto, porque amarte fue mi cielo, y mi cárcel también
En als ze me op een dag begraven, graveer dit op mijn kruisY si un día me entierran, graba esto en mi cruz
Hier ligt een gek, die stierf voor jouw lichtAquí yace un loco, que murió por tu luz

Je doet zoveel pijn, altijd, jijDueles tanto, siempre, tú