Surnud linnad

Dode Steden

Surnud linnad

Je bent op wonderbaarlijke wijze in leven gebleven na de grote oorlogSa oled imekombel jäänud ellu suures sõjas
je hebt een foto van je familie in je zaksu perekonnast järgi on su taskus päevapilt
Je huis straalt de dood uit door het lege raamSu kodu kiirgab surma välja tühjast aknaavast
je dode huis in de dode stad hangt met een nutteloos bordsu surnud maja surnud linnas küljes tarbetu silt

Zonder vrienden sta je in de dode stad en denk je waartegenSõpradeta surnud linnas seisad sa ja mõtled mille eest
Dode steden, dode stedenSurnud linnad surnud linnad

Met je voet duw je het verbrandde lichaam van je broer wegJalaga sa venna põlend laiba lükkad eemale
Zonder afscheid ga je door de poort naar huisJumalaga jätmatasa lähed koduväravast
De wind brengt de geur van lijken naar je toe, stof in je keelTuul toob ninna laibalehka kurku tolmu
en je hoest en je hoest en je wilt hier snel wegja sa köhid ja sa köhid ja sa tahad siit kähku ära

Zon, kom me helpen, roep je naar de rode stofwolkPäike tule appi hüüad punase tolmupilve poole sa
Dode steden, dode stedenSurnud linnad surnud linnad

Je strompelt nauwelijks naar de rand van de stadVaevu komberdad sa linna servale
een troosteloos landschap opent zich voor jetroostitu maastik avaneb su ees
Door deze doodswoestijn durf je niet te gaanLäbi selle surmakõrbe sa ei julge minna
want je bent bang onderweg een dode stad te ziensest sa kardad tee peal näha mõnda surnud linna

Je staat daar en slikt neutronen in en wilt ze niet eens vrezenSeisad seal ja neelad sisse neutroneid ja ei tahagi karta neid
Dode steden, dode stedenSurnud linnad surnud linnad