Ballade van de Sneeuw

Balada da Neve

Batsen zacht, heel zachtjes,Batem leve, levemente,
Als iemand die mij roept.Como quem chama por mim.
Is het regen? Is het mensen?Será chuva? será gente?
Mensen zijn het zeker nietGente não é, certamente
En de regen valt niet zo.E a chuva não bate assim.

Misschien is het de wind:É talvez a ventania:
Maar kort geleden, heel even,Mas há pouco, há poucochinho,
Beweegden zelfs geen naaldNem uma agulha bulia
In de stille melancholieNa quieta melancolia
Van de dennen langs de weg...Dos pinheiros do caminho...

Wie klopt er zo, heel zachtjes,Quem bate, assim, levemente,
Met zo'n vreemde lichtheid,Com tão estranha leveza,
Dat je het nauwelijks hoort, nauwelijks voelt?Que mal se ouve, mal se sente?
Het is geen regen, geen mensen,Não é chuva, nem é gente,
En het is zeker geen wind.Nem é vento com certeza.

Ik ging kijken. De sneeuw vielFui ver. a neve caía
Uit de grijze blauwe lucht,Do azul cinzento do céu,
Wit en licht, wit en koud...Branca e leve, branca e fria...
Hoe lang had ik het niet gezien!. há quanto tempo a não via!
Wat een gemis, mijn God!E que saudades, deus meu!

Ik kijk erdoorheen het raam.Olho-a através da vidraça.
Het maakt alles linnenkleurig.Pôs tudo da cor do linho.
Mensen passeren en, als ze passeren,Passa gente e, quando passa,
Drukken en tekenen zeOs passos imprime e traça
In de witheid van de weg...Na brancura do caminho...

Ik blijf kijken naar deze sporenFico olhando esses sinais
Van de arme mensen die verdergaan,Da pobre gente que avança,
En ik merk, tussen de meesten,E noto, por entre os mais,
De miniatuursporenOs traços miniaturais
Van kleine kindervoetjes...Duns pezitos de criança...

En blootsvoets, pijnlijk...E descalcinhos, doridos...
De sneeuw laat ze nog zien,A neve deixa inda vê-los,
Eerst goed gedefinieerd,Primeiro, bem definidos,
Daarna in lange groeven,Depois, em sulcos compridos,
Omdat ze ze niet kon optillen!...Porque não podia erguê-los!...

Want wie al een zondaar isQue quem já é pecador
Moet uiteindelijk lijden!Sofra tormentos, enfim!
Maar de kinderen, Heer,Mas as crianças, senhor,
Waarom geven jullie hen zoveel pijn?!...Porque lhes dais tanta dor?!...
Waarom lijden ze zo?!...Porque padecem assim?!...

En een eindeloze droefheid,E uma infinita tristeza,
Een diepe onrustUma funda turbação
Komt in mij, blijft in mij gevangen.Entra em mim, fica em mim presa.
Sneeuw valt in de natuurCai neve na natureza
En valt in mijn hart.. e cai no meu coração.