Calle MelancolÍa

Melancholiestraat

Calle MelancolÍa

Als iemand die reist op de rug van een sombere merrieComo quien viaja a lomos de una yegua sombría
Loop ik door de stad, vraag niet waarheenPor la ciudad camino, no preguntéis adónde
Zoek ik misschien een ontmoeting die mijn dag verlichtBusco acaso un encuentro que me ilumine el día
En vind alleen maar deuren die ontkennen wat ze verbergenY no hallo más que puertas que niegan lo que esconden

De schoorstenen spuwen hun braaksel van rookLas chimeneas vierten su vómito de humo
Naar een lucht die steeds verder weg en hoger isA un cielo cada vez más lejano y más alto
Over de okerkleurige muren verspreidt zich het sapPor las paredes ocres se desparrama el zumo
Van een bloedige vrucht die op het asfalt is gegroeidDe una fruta de sangre crecida en el asfalto

Het veld zal vast groen zijn, het moet wel Lente zijnYa el campo estará verde, debe ser Primavera
Een eindeloze trein kruist mijn blikCruza por mi mirada un tren interminable
De buurt waar ik woon is geen weideEl barrio donde habito no es ninguna pradera
Een verlaten landschap van antennes en kabelsDesolado paisaje de antenas y de cables

Ik woon in nummer zeven, MelancholiestraatVivo en el númeor siete, calle Melancolía
Ik wil al jaren verhuizen naar de blijdschapbuurtQuiero mudarme hace años al barrio de la alegría
Maar telkens als ik het probeer, is de tram al vertrokkenPero siempre que lo intento ha salido ya el tranvía
En op de trap ga ik zitten om mijn melodie te fluitenY en la escalera me siento a silbar mi melodía

Als iemand die aan boord is van een gek schipComo quien viaja a bordo de un barco enloquecido
Dat uit de nacht komt en nergens heen gaatQue viene de la noche y va a ninguna parte
Zo dalen mijn voeten de helling van de vergetelheidAsí mis pies descienden la cuesta del olvido
Vermoeid van het eindeloos lopen zonder jou te vindenFatigados de tanto andar sin encontrarte

Dan, op weg naar huis, steek ik een sigaret opLuego, de vuelta a casa, enciendo un cigarrillo
Orden mijn papieren, los een kruiswoordraadsel opOrdeno mis papeles, resuelvo un crucigrama
Ik word boos op de schaduwen die de gangen bevolkenMe enfado con las sombras que pueblan los pasillos
En omarm de afwezigheid die je in mijn bed achterlaatY me abrazo a la ausencia que dejas en mi cama

Ik klim door je herinnering als een klimopTrepo por tu recuerdo como una enredadera
Die geen ramen vindt om zich aan vast te houden, ik benQue no encuentra ventanas donde agarrarse, soy
Die absurde epidemie die de stoepen teistertEsa absurda epidemia que sufren las aceras
Als je me wilt vinden, weet je al waar ik benSi quieres encontrarme, ya sabes dónde estoy

Ik woon in nummer zeven, MelancholiestraatVivo en el númeor siete, calle Melancolía
Ik wil al jaren verhuizen naar de blijdschapbuurtQuiero mudarme hace años al barrio de la alegría
Maar telkens als ik het probeer, is de tram al vertrokkenPero siempre que lo intento ha salido ya el tranvía
En op de trap ga ik zitten om mijn melodie te fluitenY en la escalera me siento a silbar mi melodía