Nänie

Nänie

Nänie

Ook het mooie moet sterven!Auch das Schöne muss sterben!
Dat de mensen en goden overwint!Das Menschen und Götter bezwinget!
Niet de bronzen borst raakt de stygische Zeus.Nicht die eherne Brust rührt es des stygischen Zeus.
Slechts eenmaal week de liefde de schaduwheerser,Einmal nur erweichte die Liebe den Schattenbeherrscher,
En aan de drempel nog, streng,Und an der Schwelle noch, streng,
Riep hij zijn geschenk terug.Rief er zurück sein Geschenk.
Niet stil Aphrodite de mooie jongen de wond,Nicht still Aphrodite dem schönen Knaben die Wunde,
Die in het sierlijke lichaam wreed door het zwijn is gekerfd.die in den zierlichen Leib grausam der Eber geritzt.
Niet redt de goddelijke held de onsterfelijke moeder,Nicht errettet den göttlichen Held die unsterbliche Mutter,
Als hij, vallend bij de Skytische poort, zijn lot vervult.Wenn er, am skäischen Tor fallend, sein Schicksal erfüllt.
Maar zij stijgt uit de zee met alle dochters van Nereus,Aber sie steigt aus dem Meer mit allen Töchtern des Nereus,
En het klaaglied begint om de verheerlijkte zoon.Und die Klage hebt an um den verherrlichten Sohn.
Zie, daar huilen de goden,Siehe, da weinen die Götter,
Alle godinnen huilen,Es weinen die Göttinnen alle,
Dat het mooie vergaat,Dass das Schöne vergeht,
Dat het volmaakte sterft.Dass das Vollkommenen stirbt.
Ook een klaaglied te zijn in de mond van de geliefde,Auch ein Klaglied zu sein im Mund der Geleibten,
Is heerlijk,Ist herrlich,
Want het gewone gaat geluidloos naar de ondergang.Denn das Gemeine geht klanglos zum Orkus hinab.
Ook een klaaglied te zijn in de mond van de geliefde,Auch ein Klaglied zu sein im Mund der Geleibten,
Is heerlijk.Ist herrlich.