Eden

Eden

Eden

Weinig bleef eroverPoco fue lo que quedó
van haar karmozijnrode lippen:de su boca carmesí:
een foto in Salvador,una foto en Salvador,
drie wensen van Bonfimtres deseos de Bonfim
waar de winter losbarstte.que el invierno desató.
Een onafgemaakt versUn verso sin terminar
in dat hotelkamertje,en aquel cuarto de hotel,
de treurigheid draaide maar doorno paraba de girar
in het Portugees,la tristeza en portugués,
tien dagen carnaval.diez días de carnaval.

Over de Avenida Italië,Cruzando Avenida Italia,
met de duim omhoog naar Chuy,haciendo dedo hasta el Chuy,
het stempel bij de douane tonen,mostrando el sello en la aduana,
tienerjaren nog niet voorbij.diecinueve sin cumplir.

En zij die vroegY ella que le preguntaba
waar Uruguay lag,dónde quedaba Uruguay,
zij danste en dansteella bailaba y bailaba
en lachte terwijl ze sprak,y se reía al hablar,
haar accent maakte hem zwak.su acento lo desarmaba.

Bij het raam klonkEn la ventana sonando
februari in Brazilië,el febrero de Brasil,
terwijl de ochtend aanbrakentrando en la madrugada
keek hij naar haar terwijl ze sliepél la miraba dormir
en kon het nauwelijks geloven.y apenas acreditaba.

Hij spaarde geld in de winter,Juntaba plata en invierno,
droomde van het Eden,soñaba con el Edén,
luisterde naar Joao Gilbertoescuchaba a Joao Gilberto
en dacht alleen maar aan terugkeren.y sólo pensaba en volver.

Het hele jaar door werkte hij hardGarroneaba todo el año
voor de Itapemirim,para el Itapemirim,
en bewaarde in de kasty velaba en el armario
trofeeën van het Paradijs.trofeos del Paraíso.