Verdemar

Groen Zee

Verdemar

Groen Zee... Groen Zee...Verdemar... Verdemar...
Je pupillen zijn gevuld met stilte.Se llenaron de silencio tus pupilas.
Ik ben je kwijt, Groen Zee.Te perdí, Verdemar.
Je gele handen, je kleurloze lippenTus manos amarillas, tus labios sin color
en de kou van de nacht op je hart.y el frío de la noche sobre tu corazón.
Jij ontbreekt, je bent er niet meer,Faltas tú, ya no estás,
je pupillen zijn gedoofd, Groen Zee.se apagaron tus pupilas, Verdemar.

Ik vond je zonder erover na te denken en maakte mijn dagen blij,Te encontré sin pensarlo y alegré mis días,
vergetend de angst van mijn uren.olvidando la angustia de las horas mías.
Maar toen nam het leven wraak op jouPero luego la vida se ensañó contigo
en op je lippen stierven mijn kussen van de kou.y en tus labios mis besos se morían de frío.
En nu... welke richting moet ik op?Y ahora... ¿qué rumbo tomaré?
Paden zonder dageraad verliezen me weer.Caminos sin aurora me pierden otra vez.

Je zult terugkomen, Groen Zee...Volverás, Verdemar...
Het is de ziel die je terugkeer aanvoelt.Es el alma que presiente tu retorno.
Je zult komen, je zult komen...Llegarás, llegarás...
Over een witte weg zal je geest komenPor un camino blanco tu espíritu vendrá
op zoek naar mijn vermoeidheid en hier zul je me vinden.Buscando mi cansancio y aquí me encontrarás.
Jij ontbreekt... Je bent er niet meer...Faltas tú... Ya no estás...
Je pupillen zijn gedoofd, Groen Zee.Se apagaron tus pupilas, Verdemar.