Pajarillo (part. Luis Humberto Navejas)

Vogeltje

Pajarillo (part. Luis Humberto Navejas)

Elke dag droeg ze veel make-upMaquillaje a granel, usaba a diario
en verkocht haar huid voor een hoge prijs,Y vendía su piel a precio caro
vanaf acht tot tien op een hoek,De las ocho a las diez en una esquina
was jong en mooi, een roos met een doorn.Era joven infiel, era rosa y espina

Ze heette ... ik weet het niet ... nooit geweten,Y se llamaba, no sé, nunca lo supe
nooit gevraagd, nooit had ik de tijdNunca le pregunté, nunca dispuse
voor haar tijd en haar huid, was een snotneusDe su tiempo y su piel, era un mocoso
en keek alleen maar van put naar put.Y tan solo le miré de pozo en pozo

En ze was een vogeltje met witte vleugels,Y era un pajarillo de blancas alas
van balkon naar balkon, van plein naar plein,De balcón en balcón, de plaza en plaza
verkoopster van liefde, aanbiedsterVendedora de amor, ofrecedora
voor de hoogste bieder van haar melodie.Para el mejor postor de su tonada

Vijf winters gingen voorbij, en daar was ze nog,Cinco inviernos pasaron y ahí seguía
dezelfde tijd als gisteren, dezelfde hoek,La misma hora de ayer, la misma esquina
was jong en mooi, en had nog steedsEra joven y fiel, y aún tenía la rosa de su piel (la rosa de su piel)
de roos van haar huid, maar de doorn was groter.Y más grande de espina

En ze glimlachte naar de voorbijgangers,Y sonreía al pasar de los mirones
onder die lantaarn, nacht na nacht;Bajo de aquel farol, noche tras noche
twintig keer werd ze gevangen genomenVeinte veces se la llevaron presa
en zong haar lied achter de tralies.Y cantó su canción tras de las rejas

En ze was een vogeltje met witte vleugels,Y era un pajarillo de blancas alas
van balkon naar balkon, van plein naar plein,De balcón en balcón, de plaza en plaza
verkoopster van liefde, aanbiedsterVendedora de amor, ofrecedora
voor de hoogste bieder van haar melodie.Para el mejor postor de su tonada

Haar huid werd rimpelig, en de make-upSe le arrugó la piel
was niet genoeg om haar te verbergenY el maquillaje suficiente no fue para taparle
de sporen die de zesde winter achterliet,La huella que dejó el sexto invierno
haar kleur was vervaagd, en zelfs haar adem.Se le acabó el color y hasta el aliento

En van acht tot tien, alleen op de hoek,Y de las ocho a las diez, solo en la esquina
bleef die lantaarn en die doorn staan;Se quedó aquel farol y aquella espina
de roos weet ik niet waar ze naartoe ging,La rosa no sé yo dónde se iría
ze heette ... ik weet het niet! ... en glimlachte.Se llamaba, no sé, y sonreía

En ze was een vogeltje met witte vleugels,Y era un pajarillo de blancas alas
van balkon naar balkon, van plein naar plein,De balcón en balcón, de plaza en plaza
verkoopster van liefde, aanbiedsterVendedora de amor, ofrecedora
voor de hoogste bieder van haar melodie.Para el mejor postor de su tonada