Sertão de Andradina

Sertão van Andradina

Sertão de Andradina

Ik verliet mijn land om vier uur in de ochtendSaí da minha terra às quatro da matina
Liet mijn akker en mijn kleine huisje achterDeixei a minha roça e a casa pequenina
Ik vroeg God in de hemel om zijn beschermingPedi a Deus do céu a proteção divina
De ochtendster verlichtte mijn stappenIluminou meus passos a estrela matutina
Ik zei vaarwel, sertão, sertão van AndradinaEu disse adeus sertão, sertão de Andradina

De rivier en de waterval huilden van kristalhelder waterChorou rio e cascata de água cristalina
De witte reiger huilde, nat van de nevelChorou a garça branca molhada de neblina
Zelfs de siriema huilde daar op de vlakteAté a siriema chorou lá na campina
Huilde de araponga op de top van de heuvelChorou a araponga no alto da colina
Daar in mijn sertão, sertão van AndradinaLá no meu sertão, sertão de Andradina

Het leven in de stad is veel chiquerA vida na cidade é muito mais granfina
Maar ik voel dat de heimwee me langzaam overneemtMas sinto que a saudade aos pouco me domina
Zelfs mijn gitaar huilt in stilteAté a minha viola chora na surdina
Herinnert zich de serenades en de junifeestenRecorda as serenatas e as festanças juninas
Daar in mijn sertão, sertão van AndradinaLá no meu sertão, sertão de Andradina

Ik huil mijn verdriet, een traan op elke hoekEu choro a minha mágoa um pranto em cada esquina
Het zijn druppels die zich mengen met de fijne motregenSão gotas que misturam com a garoa fina
Heimwee die kwelt, heimweeSaudade que maltrata saudade
Die waanzin veroorzaakt, heimwee naar mijn mooie meisjeQue alucina saudade do meu bem encanto de menina

Die bleef huilen in het sertão van AndradinaQue ficou chorando no sertão de Andradina
Mijn sertão huilde, huilde toen ik vertrokO meu sertão chorou, chorou quando eu parti
En ik huilde ook, huilde bij het afscheidE eu também chorei, chorei ao despedir