Ladrillo

Baksteen

Ladrillo

Daar in de gevangenisAllá en la Penitenciaria
Huilt Baksteen om zijn verdriet,Ladrillo llora su pena,
Een onrechtvaardige straf,cumpliendo injusta condena
Ook al doodde hij in goede trouw.aunque mató en buena ley.

De rechters hebben hem veroordeeldLos jueces lo condenaron
Zonder te begrijpen dat Baksteensin comprender que Ladrillo
Altijd goed en eenvoudig was,fue siempre bueno y sencillo,
Hardwerkend als een os.trabajador como un buey.

Baksteen zit in de cel...Ladrillo está en la cárcel...
De buurt mist hem.el barrio lo extraña.
Zijn zoete serenadesSus dulces serenatas
Zijn niet meer te horen.ya no se oyen más.

De kinderen hebben niet meerLos chicos ya no tienen
Hun geliefde vriend,su amigo querido,
Die altijd muntjesque siempre moneditas
Aan hen gaf als hij voorbijging.les daba al pasar.

Op donderdag en zondagLos jueves y domingos
Zien we een oude vrouwse ve una viejita
Die een pakketje brengtllevando un paquetito
Voor degene die gevangen zit.al que preso está.

Als de oude vrouw terugkomtDe vuelta la viejita
Vragen de kinderen:los chicos preguntan:
-Baksteen, wanneer kom je vrij?-Ladrillo, ¿cuándo sale?
-Alleen God weet het...-Dios sólo sabrá...

De dag dat hij met een dansEl día que con un baile
Zijn belofte bezegelde,su compromiso sellaba
Verstoorde een kerelun compadrón molestaba
De liefde die hij had.a la que era su amor.

Terwijl hij zijn leven speelde,Jugando entonces su vida,
In een Creoolse rouw, Baksteen,en duelo criollo, Ladrillo,
Stak zijn mes in hem,le sepultó su cuchillo
En brak zijn hart.partiéndole el corazón.