Carnaval de La Vida

Carnaval van het Leven

Carnaval de La Vida

Tussen de schaduwen,Entre las sombras,
levend in de leegte,vegetando vivo,
zonder dat een lichtsin que una luz
voor mijn ogen straalt,ante mis ojos raye,
ongemotiveerd,e indiferente,
vervloek ik mijn bestaan,mi existir maldigo,
zonder in iets te geloven,sin creer en nada,
of iemand te beminnen.ni amar a nadie.

Zonder liefdesYa sin amores
en met de hoop gedoofdy con la fe extinguida
lach ik om de woedeme río de las iras
van mijn lot;de mi suerte;
het leven heeft geen doelno tiene objeto
voor mij meerpara mí la vida
als het hartsi el corazón
voor de dood al klopte.se anticipó a la muerte.

Als zelfs de hoop verloren is,Si hasta la esperanza está perdida,
lach ik om de woedeme río de las iras
van mijn lot;de mi suerte;
wat een dwaas carnaval is het leven!¡qué carnaval más necio el de la vida!
wat een zoete troost is de dood!¡qué consuelo más dulce el de la muerte!