Òran Dhòmhnaill Phàdraig Iagain

La tragedia de Donald Patrick Iagain

Òran Dhòmhnaill Phàdraig Iagain

Es triste la desgracia que encontramos'S bochd an naidheachd a fhuair sinn
Y me llevó a la poesía'S a ghluais mi gu dàn
Donald Patrick, mi desgraciaDòmhnall phàdraig, mo thruaighe
Lo llevó a la muerteThugadh bhuainn e le bàs
¿A quién esperaba?Cò aige bha dùil ris
Tan feliz y tan sano'S tu cho sùnndach 's cho slàn
No pensábamosCha robh sinn a' smaointinn
Que tu vida sería tan cortaGum biodh do shaoghal cho geàrr

Dejaste a una mujer y niñosDh'fhàg thu bean agus pàistean
Llorando y lamentando'S iad a' rànaich 's a' caoidh
Dolor en el golpe que recibieron'S goirt a' bhuill' ann an fhuair iad
Y en el corazón quebrado'S a ghuail ann an cridh
Ni violín ni canciónCha tog fidheall no òran
La tristeza nos vencióAm bròn rinn an clì
Y aunque fueran jóvenes'S ged a bhiodh iad measg òigridh
Toda alegría se perdióBidh gach sòlas gan dìth

Veremos mareas y llenazosChì sinn tràghadh is lìonadh
Veremos aves y bestiasChì sinn ealtainn is sprèidh
Veremos luna y solChì sinn gealach is grian
Y estrellas llenando el cielo'S reultan a' lìonadh nan speur
Pero no veremos para siempreAch chan fhaic sinn gu sìorraidh
Caminar hierba en ti mismoCoiseachd feur ann thu fhèin
Pero te deseo paz, oh cristianoAch guidheam fois leat, a chrìosdaidh
Y bendición de Dios contigo'S beannachd dhia ann leat fhèin

Es bueno saber para todos'S math tha fios aig gach nàbaidh
Que un gran hombre está perdidoGu bheil sàr-dhuin' gan dìth
Y tú eras necesario en el lugar'S tu bha riatanach san àite
Y era mejor que estuvieras con nosotros'S a b' fheàirrd' sinn bhith leinn
Pero de eso, la muerte no se dio cuentaAch dhe sin, cha sheall bàs dha
Exigiendo de él quién eresCoingeis dhàsan cò thu
Desde un niño pequeño que está en la cunaBho leanabh bheag tha air mhàgail
Hasta un rey en la coronaGu ruig àrd-rìgh air crùn

Oh, qué triste, qué tristeO, gur duilich, gur duilich
Qué tristeza para nosotrosGur duilich seo leinn
Hoy serás enterradoAndiugh bhith gad chàradh
En el suelo fríoAn t-hàllan san ùir
Vemos a tus hijosSinn a' faicinn do phàistean
Y a tu amada llorando'S bean do ghràidh 's iad ri caoidh
Y siempre recordarás'S bidh thu 'n cuimhne gu bràth dhaibh
Y tu corazón lleno de amor'S an cridhe làn dhut de ghaol

Fuiste una persona generosa'S bha thu 'd dhuine bha fialaidh
Y responsable con todosIs rianail ri càch
Nunca te vimosChan fhaca sinn riamh thu
Sin una sonrisa en tu rostroGun fhiamh ort le gàir'
Fuiste caritativo y liberadorBha thu carthanntach fuasgailt'
Entre la multitud en todas partesMeasg an t-sluaigh anns gach àit'
Hasta que llegó el golpe fríoGus an tàinig an fhuar-bhuill'
Que te llevó a la muerteThug bhuainn thu le bàs

Y si hubieras envejecido'S nam bitheadh tu aost'
Este llanto no sería tan amargoCha bhiodh a' ghaoir seo cho geàrrt'
Pero en medio de tu luzAch am meadhan do shòlais
Creciendo en tu juventud'S tu led òigridh a' fàs
Corrió la dureza que había dentroRuith an snaoim a bha cruaidh ann
Y desapareció el dolor del cuerpo'S dh'fhalbh na duail às an tàth
En el sacramento sagradoAnns an t-sàcramaid uasal
Que no da liberación sin muerteNach gabh fuasgladh gun bhàs

Y estoy ansioso por decidir'S gura tìm dhomh co-dhùnadh
Y estar cerrando el poema'S a bhith dùnadh an dàin
Porque tu tumba ahora está cerradaBhon tha t' uaighsa nist dùinte
Y no hay esperanza para ti nunca más'S nach eil dùil riut gu bràth
Veremos tu rostroGu faic sinn do ghnùis-sa
En la tierra de tu amorAnn an dùthaich do ghràidh
Pero todos te extrañaremosAch bidh sinn uile gad ionndrainn
Con la iglesia en la que estabas comprometidoLeis a' chiùird bha thu 'n sàs