Volutas de Humo

Rookwolken

Volutas de Humo

Rookwolken die zwevenVolutas de humo que flotan
Rondom mijn lichaamAlrededor de mi cuerpo
Hoe eenvoudig ze uiteenvallenCon que simpleza se desintegran
Zodra de wind ze aanraaktEn cuanto las toca el viento
Praten, praten met jou zou ik willenConversar, conversar con vos quisiera
Je vertellen, vertellen wat ik voel...Decirte, decirte lo que yo siento...
Waarom heb ik je altijd nodig¿Por qué siempre te necesito
Hoe eenzamer ik me voel?Cuánto más solo me encuentro?
Dit, dit, jouw fatale charmeÉste, éste, tu encanto fatal
Is het enige dat ik niet begrijpEs lo único que no entiendo
Wetende dat, beetje bij beetjeSabiendo que, poco a poco
Je mijn leven aan het verteren bent...Mi vida estás consumiendo...
Sigaret omhuld in witCigarrillo forrado de blanco
De kleur van puurheid en,El color de la pureza y,
Wat draag je in je ziel? Het zwarte...¿Qué llevás en el alma? Lo negro...
Hoeveel van ons houden vast¡Cuántos somos los que nos aferramos
Aan jouw diepe trekjes en blazen het in één keer uit!A tus pitadas profundas y exhalamos de una vez!
( Terwijl we jouw gif binnenkrijgen...)(Mientras tragamos tu veneno...).
Je te verwijderen, je te verwijderen zou ik willenApartarte, apartarte yo quisiera
Maar ik weet dat ik niet kanPero sé que no puedo
Omdat in elke wending van dit leven dat we lijdenPorque en cada devenir de esta vida que padecemos
Ik me in mijn eigen lafheid meer vastklampEn mi propia cobardía más me aferro
Aan jouw verdomde gif...A tu maldito veneno...
Ik nam je als een speeltje van een kindTe tomé como juguete de purrete
En vandaag, nu je deel van mij bentY hoy, que sos parte mía
Weet je niet hoeveel ik spijt hebNo sabés cuánto me arrepiento
Zonder jou, zonder jou weet ik niet te levenYa sin vos, ya sin vos no sé vivir
Omdat je mijn maatje bentPorque sos mi companero
Die vriend die ik zocht in de eenzame nachtEse amigo que busqué en la noche solitaria
Terwijl ik naar de sterren keekMientras contemplaba los cielos
En sprak over mijn dromen, mijn verdriet en vreugdeY que hablaba de mis sueños, mis tristezas y alegrías
Terwijl jij, beetje bij beetjeMientras vos, poco a poco
Tussen mijn vingers vergingEn mis dedos te consumías
En zo, zo nam je mijn adem wegY así, así me quitaste el aliento
Laat me niet ademenNo me dejás respirar
Je hebt al mijn vingers bevlektManchaste todos mis dedos
En van binnen heb je een groot deel van mijn lichaam verorberd...Y por dentro devoraste gran parte de mi cuerpo...
Maar, wat kan ik je verwijten?Pero, ¿qué te puedo reprochar?
Als je mijn maatje was...Si fuiste mi compañero...
En weer, weer steek ik je aanY otra vez, otra vez te vuelvo a encender
En terwijl ik naar jouw rookwolken kijkY mientras miro tus volutas de humo
Die mijn hele lichaam omhullenQue envuelven todo mi cuerpo
Moet ik je zeggen, tot mijn spijtTe tengo que decir, a mi pesar
Dat je nog steeds mijn beste maatje bent...Que seguís siendo mi mejor compañero...