Ponkotsu Ningyou No Uta

Het Lied van de Versleten Pop

Ponkotsu Ningyou No Uta

Onze schattige armen en benen vallen eraf
かわいいぼくらのうであしおちてる
Kawaii bokura no ude ashi ochiteru
Laten we teruggaan, laten we samen teruggaan, we moeten zeker terugkomen
かえろうみんなでさあもどろうかならずふくしゅうを
Kaerou minna de sā modorou kanarazu fukushū o

Onze schattige zelf wordt vergeten en leeft verder
かわいいぼくらをわすれていきてる
Kawaii bokura o wasurete ikiteru

Sta op, de verworpenen schreeuwen
たちあがれすてられたものたちのさけびを
Tachiagare suterareta monotachi no sakebi o
De pijn, ik steek mijn hand uit en ga ervoor
くるしみをおれたてをつきつけてつらぬけ
Kurushimi o oreta te o tsukitsukete tsuranuke

Maar nu laat de wind me niet meer gaan
でもいまはかぜにふかれないているばかり
Demo ima wa kaze ni fukare naiteiru bakari

Steeds meer komen er harde geluiden
つぎつぎふえてくかちかちなくばかり
Tsugitsugi fueteku kachikachi naku bakari
De haat groeit, alles valt uit elkaar
にくしみふえてくぼろぼろつぶれてく
Nikushimi fueteku boroboro tsubureteku

Het valt af, het valt af, handen, vingers, armen, gewrichten
とれるよとれるよてがゆびがうでがかんせつが
Toreru yo toreru yo te ga yubi ga ude ga kansetsu ga

Jij gaat verdwijnen
きみはきえてしまうよ
Kimi wa kieteshimau yo
Ik kijk altijd naar je
ぼくはずっとみてるよ
Boku wa zutto miteru yo
De mond valt eraf, de armen grijpen de modder en de wind
くちてとれたてあしゃがどろをかぜをにぎるよ
Kuchite toreta teashi ga doro o kaze o nigiru yo

Zowel ogen als hart zijn eraf en leven nog steeds
めもこころもとれたままでいきてる
Me mo kokoro mo toreta mama de ikiteru
Nooit meer terug kunnen keren, hier blijven
いつまでもかえれないままここで
Itsu made mo kaerenai mama koko de

Ik ga verdwijnen
ぼくはきえてしまうよ
Boku wa kieteshimau yo
Jij kijkt altijd naar me
きみはずっとみてるよ
Kimi wa zutto miteru yo
Het hoofd valt eraf, het vliegt door de dromen
くちてとれたあたまがゆめのなかをとんでる
Kuchite toreta atama ga yume no naka o tonderu

Ik laat niet los, ik laat niet los, de haat breekt me
ゆるさないゆるさないにくしみでこわれてく
Yurusanai yurusanai nikushimi de kowareteku
Nooit meer hier kunnen zijn, hier blijven.
いつまでもとどかないままここで
Itsu made mo todokanai mama koko de