Tot de dood ons weer samenbrengt

Hasta que la muerte nos reencuentre

Onder de sluier van een dof hemelBajo el velo de un cielo apagado
Verheft jouw herinnering zich op mijn huidTu memoria se alza en mi piel
Tussen verwelkte rozen zoek ik jeEntre rosas marchitas te busco
Maar de kou sleurt me weer meePero el frío me arrastra otra vez

Het graf spreekt jouw naam uitEl sepulcro pronuncia tu nombre
Als een echo die niet wil vluchtenComo un eco que no quiere huir
Elke traan kleurt de steenCada lágrima tiñe la piedra
Elke schaduw leidt me naar jouCada sombra me lleva hacia ti

Ik zwoer in stilte je in mij te bewarenJuré en silencio guardarte en mi ser
Ook al sleurt de dood me meeAunque la muerte me arrastre también
Ik wacht op je in de mist zonder eindeTe espero en la bruma sin final
Een verloren liefde die niet zal stervenUn amor perdido que no morirá

Tussen de as volg ik jouw spoorEntre cenizas sigo tu rastro
Het bloed in mijn aderen wil nog vechtenLa sangre en mis venas aún quiere luchar
De kou omarmt me, ik weiger te bezwijkenEl frío me envuelve, me niego a ceder
Mijn leven in jouw schaduw laat ik niet losMi vida en tu sombra no dejaré

Tot de dood ons weer samenbrengtHasta que la muerte nos reencuentre
Ik heb je gezicht gezocht in de mistHe buscado tu rostro en la niebla
Ik heb gedroomd dat je terugkomt naar mijHe soñado que vuelves a mí
Maar ik omarm slechts asPero abrazo tan solo cenizas

En de stilte lacht me uitY el silencio se burla de mí
De schemering verbruikt mijn stappenLa penumbra consume mis pasos
Het graf wil me vangenEl sepulcro me quiere atrapar
Jouw afwezigheid weerklinkt in mijn borstTu ausencia retumba en mi pecho

Mijn ziel houdt niet op te roepenMi alma no deja de clamar
Ik zwoer in stilte je in mij te bewarenJuré en silencio guardarte en mi ser
Ook al sleurt de dood me meeAunque la muerte me arrastre también
Ik wacht op je in de mist zonder eindeTe espero en la bruma sin final

Een verloren liefde die niet zal stervenUn amor perdido que no morirá
Tussen de as volg ik jouw spoorEntre cenizas sigo tu rastro
Het bloed in mijn aderen wil nog vechtenLa sangre en mis venas aún quiere luchar
De kou omarmt me, ik weiger te bezwijkenEl frío me envuelve, me niego a ceder

Mijn leven in jouw schaduw laat ik niet losMi vida en tu sombra no dejaré
Tot de dood ons weer samenbrengtHasta que la muerte nos reencuentre
Als het lot me jouw stem ontneemtSi el destino me roba tu voz
Zal mijn ziel vallen zonder genadeMi alma caerá sin perdón

Ik verkies het graf en zijn wrede schaduwPrefiero la tumba y su sombra cruel
Boven leven zonder jouw hartA vivir sin tu corazón
Ik wacht op je in de mist zonder eindeTe espero en la bruma sin final
Een verloren liefde die niet zal stervenUn amor perdido que no morirá

Tussen de as volg ik jouw spoorEntre cenizas sigo tu rastro
Het bloed in mijn aderen wil nog vechtenLa sangre en mis venas aún quiere luchar
De kou omarmt me, ik weiger te bezwijkenEl frío me envuelve, me niego a ceder
Mijn leven in jouw schaduw laat ik niet losMi vida en tu sombra no dejaré

Tot de dood ons weer samenbrengtHasta que la muerte nos reencuentre
Ik wacht op je in de mist zonder eindeTe espero en la bruma sin final
Een verloren liefde die niet zal stervenUn amor perdido que no morirá
Tussen schaduwen achtervolg ik jouw spoorEntre sombras persigo tu rastro

Mijn gehuil op de steen zal niet zwijgenMi llanto en la piedra no callará
De kou omarmt me, ik weiger te bezwijkenEl frío me envuelve, me niego a ceder
Mijn ziel zal verloren gaan in jouw afgrondMi alma en tu abismo se va a perder
Tot de dood ons weer samenbrengtHasta que la muerte nos reencuentre