Kioku No Kakera

Fragmenten van Herinneringen

Kioku No Kakera

woorden die niet aankomen vervagen zonder sporentodokanu kotoba wa usureyuku koto naku
ook nu nog steeds verstrengeld met elkaarima mo karamari tsuzukete iru
je vreest de nacht die je nog niet hebt gezienmada minu yoru o anata wa osorete
en gaf alles wat je had zonder aarzelensono subete o sosogi ataete ita

Stijg op, pijn in de hoge hemel... van de afgesloten aardeRise pain in the too heaven... tozashita chi yori
Stijg op, pijn in de hoge hemel... terugkeer is niet mogelijkRise pain in the too heaven... modori wa shinai
verwoest door tragedie, alleen achtergelatenhigeki ni kowarete tada hitori nokosare
verzamelen de brokstukken die zijn neergestortkudake ochita kakera o hiroi atsumeru

leunend tegen de muur van wanhoop, op het moment dat ik het beseftezetsubou no kabe ni motare kizuita toki
ver weg klinkt de klok die het einde aankondigttooku no kane ga owari o sugete

Stijg op, pijn in de hoge hemel... van de afgesloten aardeRise pain in the too heaven... tozashita chi yori
Stijg op, pijn in de hoge hemel... terugkeer is niet mogelijkRise pain in the too heaven... modori wa shinai
verwoest door tragedie, alleen achtergelatenhigeki ni kowarete tada hitori nokosare
verzamelen de brokstukken die zijn neergestortkudake ochita kakera o hiroi atsumeru

verwoest door tragedie, alleen achtergelatenhigeki ni kowarete tada hitori nokosare
verzamelen de brokstukken die zijn neergestortkudake ochita kakera o hiroi atsumeru