The Fourth Avenue Cafe

Het Vierde Avenue Café

The Fourth Avenue Cafe

De seizoenen kondigen rustig hun einde aan季節は穏やかに終わりを告げたね
Bij de gekleurde herinneringen彩られた記憶に寄せて
Vaarwel, de persoon die me liefde gafさよなら愛をくれたあの人は
Flonkerde in mijn ogenこの瞳に揺らめいていた

Een ononderbroken gevoel途切れない気持ちなんて
Heb ik vanaf het begin niet geloofd始めから信じてなかった
In de golven van de veranderende stad移りゆく街波に
Ben ik achtergelaten取り残されたまま

De mensen die voorbijgaan voelen nu行き交うあの人々が今は
Ver weg voor mij遠くに感じられて
Zelfs het geroezemoes vervaagtざわめきさえ薄れては
En verdwijnt in een zuchtため息に消えてしまう

Gestaard door de lege stoel空席に見つめられた
Op een saaie vrije dag退屈な休日には
Blijf jij zonder einde終わることなくあなたが
Voortdurend stromen流れ続けている

Ook al weet ik het, doe ik alsof ik het niet zieわかっていても気づかないふりして
Ik was altijd aan het verdrinken溺れていたよいつでも
Ik denk aan iemand誰かのこと思ってる
Zelfs van opzij was je prachtig横顔でも素敵だったから

De seizoenen kondigen rustig hun einde aan季節は穏やかに終わりを告げたね
Bij de gekleurde herinneringen彩られた記憶に寄せて
Vaarwel, de persoon die me liefde gafさよなら愛をくれたあの人は
Flonkerde in mijn ogenこの瞳に揺らめいていた

Hoe...どう. . .
Hoe lang zou het zijn?どれくらいだろう?
Dat je dichtbij...そばに. .
Bij me blijft. いてくれるのは
Ja...そう. . .
Denkend terwijl de tijd verstrijkt思いながら時を刻んでいたよ

Komt en gaat als de golven... Oh寄せては返していく. . . Oh 波のように
Dit hart is ontvoerdこの心は攫われて

Vandaag denkt de stad ook nog steeds aan de liefde今日も街は愛も変わらず思い巡らせ
Iedereen schetst zijn eigen verhaalそれぞれに描いてゆく
Vaarwel, de persoon die me liefde gafさよなら愛をくれたあの人は
Verlangend naar de verre lucht遠い空に恋焦がれて
Flonkerde in mijn ogenこの瞳に揺らめいていた

In de golven van de veranderende stad移りゆく街波に
Viel er een zucht.ため息はこぼれたよ