Menschliches Elende

Menselijk Lijden

Menschliches Elende

Wat zijn we mensen toch! Een huis vol grimmige pijn,Was sind wir Menschen doch! Ein Wohnhaus grimmer Schmerzen,
Een bal van vals geluk, een dwaallicht van deze tijd,Ein Ball des falschen Glücks, ein Irrlicht dieser Zeit,
Een schouwtoneel van scherpe angst, vol met hard leed,Ein Schauplatz herber Angst, besetzt mit scharfem Leid,
Een snel smeltende sneeuw en afgebrande kaarsen.Ein bald verschmelzter Schnee und abgebrannte Kerzen.

Dit leven vlucht voorbij als een praatje en een grap.Dies Leben fleucht davon wie ein Geschwätz und Scherzen.
De zwakke lichamen die voor ons zijn neergelegdDie vor uns abgelegt des schwachen Leibes Kleid
En in het dodenboek van de grote sterfelijkheidUnd in das Totenbuch der großen Sterblichkeit
Lang geleden ingeschreven, zijn ons uit geest en hart.Längst eingeschrieben sind, sind uns aus Sinn und Herzen.

Net als een ijdel droom die snel uit het oog valtGleich wie ein eitel Traum leicht aus der Acht hinfällt
En als een stroom die wegvlucht, door geen macht tegengehouden,Und wie ein Strom verscheußt, den keine Macht aufhält,
Zo moet ook onze naam, lof, eer en roem verdwijnen.So muß auch unser Nam, Lob, Ehr und Ruhm verschwinden.

Wat nu adem haalt, moet met de lucht vervliegen,Was itzund Atem holt, muß mit der Luft entfliehn,
Wat na ons komt, zal ons naar het graf volgen.Was nach uns kommen wird, wird uns ins Grab nachziehn.
Wat zeg ik? We vergaan als rook door sterke winden.Was sag ich? Wir vergehn wie Rauch von starken Winden.