Als Catars

Als Catars

Als Catars

"Het laatste bastion, het laatste icoon van verzet is gevallen."The last bastion, the last icon of resistance has fallen.
In de tien maanden van belegering had de kleine garnizoen nooit een kans.In the ten months of siege the small garrison never stood a chance.
En met te weinig mensen, hongerig en verdoofd van de kou, was hun overgaveAnd shorthanded, hungry and numb with cold, their surrender was
dichtbij. Toch werd genade gegeven aan allen die hun overtuigingen verloochen.close at hand. Yet clemency was given to all those who renounced
Voor de anderen wachtte een vurig lot.their beliefs. For the others a fiery fate awaited them.
Een wapenstilstand van veertien dagen werd verleend om hen te overtuigenAn armistice of fourteen days was granted to convince them
van het enige ware geloof.of the one true faith."

En de voortekenen waren juistAnd the omens were right
Voor koning en voor GodFor king and for God
Het nest van de arenden onderdruktThe eagles nest suppressed
Een overwinning geboren in pijnA victory born in pain
De oorlog is nu eindelijk voorbijThe war now finished at last
Door de krachten van bovenBy the powers from above
Ongestoord, vastberaden, onverschrokkenUndisturbed, determined, undaunted
Voor het kruis en de kruistochtFor the cross and the crusade

Ik moest opgeven voor mijn volkI had to give up for my people
Honger en dorst dwongen me tot overgaveHunger and thirst forced me to surrender
Mijn vesting was een toevlucht voor de goedenMy fortress was a refuge for the good
Maar met de verraad van Toulouse, hadden we nooit een kansBut with the treason of Toulouse, we never stood a chance

Het was buiten mijn machtIt was beyond my power
Hun intolerante beleidTheir intolerant policy
Voor genade en tirannieFor indulgence and tyranny
Bloed van kind en vrouw kleeft aan hun handenBlood of child and woman sticks to their hands

Oh heer, we ontmoeten u snelOh lord, we'll meet you soon
Verdreven door verdedigers van het vleesDispelled by defenders of the flesh
Maar nooit hebben we gezucht in het aangezicht van de doodBut never have we sighed in the face of death
Met hand op het hart zullen we ons einde ontmoetenWith hand on the heart we'll meet our end

Nooit!Never!
Nooit!Never!
Zullen we ons overgeven aan een verkeerde god!Shall we surrender to a wrong god!
Nooit!Ever!
Voor altijd!Forever!
De laatste stap op de weg naar huis!The last step on the way home!

Volg me nu, mijn kinderenNow follow me my children
Vrees het vuur niet, blijf niet hangen, wees moedigDon't fear the fire, don't linger, be brave
We hebben een belofte gedaan en kunnen niet terugWe have made a vow and can't go back
De genade van God zal ons leidenThe mercy of God will guide us through

Kijk, ze bereiden de brandstapels voorLook they're preparing the pyres
Met stro en houtWith straw and wood
Waar onze huizen ooit stondenWhere our houses once stood
Het bloed van onschuld kleeft aan hun handenThe blood of innocence sticks to their hands

Onze geesten zullen eindelijk vrij zijnOur spirits will be finally free
Terug naar de plek waar ze thuishorenBack to the place where they belong
Heb medelijden met hen, want ze zien het nietHave pity on them for they don't see
Vertrouw onze Vader, hij zal ons sterk makenTrust our Father, he'll make us strong

Nooit!Never!
Nooit!Never!
Zullen we ons overgeven aan een verkeerde god!Shall we surrender to a wrong god!
Nooit!Ever!
Voor altijd!Forever!
De laatste stap op de weg naar huis!The last step on the way home!

En op de 15e maart viel het katholieke legerAnd on the 15th of March the catholic army
de vesting van Montségur binnen en vingentered the fortress of Montségur and captured
de inwonende ketters. De ochtend daarnathe inhabitant heretics. The morning after
werden ze naar beneden geleid en geëxecuteerd. De stillethey were led downhill and executed. The quiet
Flonkerende van hun gebeden werd overstemd doorMurmuring of their prayers was drown out by
het ontbranden van het vuur onder hun voeten. En toen,the igniting fire beneath their feet. And then,
was er geen geluid te horen behalve tranen en verdriet.no sound was heard but tears and sorrow.
Tegen die tijd was het verzet gevallen, maar een kleine groep had de omheining van Montségur weten te ontvluchten,By then, resistance had fallen, but a small group had escaped the enclosure of Montségur,
met zich meedragend de ketterse schat. Zecarrying with them the heretic treasure. They
vluchtten naar de omliggende bossen, verstopten zich in grottenFled to the surrounding woods, hid in caves
en reisden 's nachts. Hun enige opdracht,and traveled by night. Their only assignment,
was een veilige haven te vinden voor hun geheime en verboden woorden.to find a safe haven for their secret and forbidden words."

Nooit!Never!
Nooit!Never!
Zullen we ons overgeven aan een verkeerde god!Shall we surrender to a wrong god!
Nooit!Ever!
Voor altijd!Forever!
De laatste stap op de weg naar huis!"The last step on the way home!