Geen eeuwig gouden bergen

Sin montañas doradas eternas

Geen eeuwig gouden bergen

Yo me ponía nervioso cuando me sonreíasIk was verlegen als je naar me lachte
Me ponía ansioso y felizIk werd er zenuwachtig van en blij
Y siempre desordenabas mis pensamientosEn steeds ontredderde jij mijn gedachten
Cuando decías algo amable a tu maneraAls je op jouw manier iets aardigs zei
Un cumplido que no esperabaEen complimentje dat ik niet verwachtte
Tan dulce y completamente para míZo lief en helemaal alleen voor mij
Pensaba: ¿qué es lo que me inspira?Ik dacht: wat is het toch dat mij bezielt?
Hasta que descubrí que te amabaTot ik ontdekte dat ik van je hield

Tomaste mi mano y me llevaste por caminosJij nam mijn hand en leidde mij op paden
Por donde siempre van las personas enamoradasWaarlangs verliefde mensen altijd gaan
Cantaste una serenata tan sublimeJij zong een zo sublieme serenade
Que al final no pude resistirDie ik uiteindelijk niet kon weerstaan
Y cómo siguió, eso se puede adivinarEn hoe het verder ging, dat laat zich raden
Siempre me regalabas la maravillaJij gaf mij telkens weer het wonder aan
Y siempre me arrodillé ante tiEn ik heb telkens weer voor jou geknield
Porque todo mi ser te amabaOmdat m'n hele wezen van je hield

Pero no existen montañas doradas eternasMaar d'r bestaan geen eeuwig gouden bergen
Una primavera no siempre permanece tan verdeEen lente blijft niet altijd even groen
No puedes ni debes exigirle eso a la vidaJe kunt en mag dat ook niet van het leven vergen
Mañana nunca podrá ser como ayerStraks zal nooit meer kunnen zijn als toen
Seré Blancanieves, pero sin enanitosIk zal Sneeuwwitje zijn, maar zonder dwergen
Y tú no tienes nada que ver con príncipes encantadosEn jij hebt met toverprinsen niks van doen
Pero a veces pienso: pasado mañana seré viejoMaar soms denk ik: overmorgen ben ik oud
Y ni siquiera sé si seguiré amandoEn ik weet niet eens of ik nog wel van houd