Jaargetijden

Estaciones del año

Jaargetijden

Es invierno, la nieve caeHet is winter, de sneeuw valt naar beneden
Un hombre, un niño, un trineo, la hierba blanca congeladaEen man, een kind, een slee, het wit gevroren gras
Ella mira afuera y se pierde en el pasadoZe kijkt naar buiten en staart in 't verleden
Su amor más querido, la estrella de David en su abrigoHaar liefste lief, de ster van David op z'n jas
Y sabe que nadie escuchaEn ze weet wel dat er niemand luistert
Pero aún así susurra suavemente su nombreMaar toch fluistert zij zacht zijn naam
Algún día lo volverá a verOoit zal ze hem weer zien
Quizás mañanaMorgen misschien

Es primavera, nuevas hojas en los árboles't Is lente, nieuwe blaad'ren aan de bomen
Los niños juegan, gritan, ríen, hacen travesurasKinderen spelen, schreeuwen, lachen, kattekwaad
Pero en su corazón siente el miedo, siguen llegandoMaar in haar hart voelt zij de angst, ze blijven komen
Frenos chirriantes, botas golpeando en la calleGierende remmen, stampende laarzen in de straat
Y sabe que nadie escuchaEn ze weet wel dat er niemand luistert
Pero su esperanza nunca se ha ido realmenteMaar haar hoop is nooit echt weggegaan
Algún día lo volverá a verOoit zal ze hem weer zien
Quizás mañanaMorgen misschien

Es verano, el sol brilla a través de las ventanasHet is zomer, de zon schijnt door de ramen
Una bonita terraza, mucho bullicio en la plazaEen mooi terras, grote drukte op 't plein
Pero ella solo ve esos nombres olvidadosMaar zij ziet alleen maar die vergeten namen
Esperando resignada en ese tren abarrotadoGelaten wachtend op die volgepakte trein
Y sabe que nadie escuchaEn ze weet wel dat er niemand luistert
Han pasado tantos añosZoveel jaren zijn voorbij gegaan
Aún así lo verá de nuevo algún díaToch zal ze hem ooit weer zien
Quizás mañanaMorgen misschien

Es otoño, afuera no se encuentra a nadieHet is herfst, buiten kom je niemand tegen
La tormenta aúlla y el viento sopla librementeDe storm huilt en de wind heeft vrij spel
Y ella está de nuevo en ese campo, en frío y lluviaEn zij zit weer in dat kamp, in kou en regen
Se despide de nuevo, en las puertas del infiernoWeer neemt ze afscheid, bij de poorten van de hel
Y sabe que nadie escuchaEn ze weet wel dat er niemand luistert
Escribe su nombre en la ventana empañadaZe schrijft zijn naam op het beslagen raam
Algún día lo volverá a verOoit zal ze hem weer zien
Quizás mañanaMorgen misschien

Quizás mañanaMorgen misschien
Vuelve a ser invierno't Wordt weer winter