Waar de Stilte Mij Helemaal Verslindt

Where The Quiet Devours Me Whole

Kruipend door hopen van gebroken glasCrawling through piles of shattered glass
Verslindt mijn vleesMy flesh consumes
Wachtend op de verdomde ineenstortingWaiting for the fucking collapse

Ik zal altijd vasthouden aan de doodI'll always be clinging to death
Waar de rouw een gier is die in mijn hoofd cirkeltWhere the grief is a vulture that circles inside my head
Het is alleen maar nietsheidIt's only nothingness
Waar ik oplos terwijl ik wacht op het eindeWhere I dissolve while I wait for the end
Wacht op het eindeWait for the end

Dus wanneer ik geen verlichting voel, lijd ik dan voor niets?So when I feel no relief, do I suffer for nothing?

Ik wil zien hoe diep de wond gaatI want to see how deep the wound goes
Ik wil voorbij de duisternis reiken waar het licht nooit dichtbij komtI want to reach past the dark where the light never gets close
Ik verlang naar een leegte die alleen stilte me kan biedenI crave an emptiness that only silence can offer me
Bied me aanOffer me

Als er een plek is waar de stilte mij helemaal verslindtIf there's a place where the quiet devours me whole
Is het zelfbehoud om elk gevoel van hoop te doden?Is it self-preservation to kill every feeling of hope?
De waarheid is, ik ben het zat om medelijden met mezelf te hebbenThe truth is, I'm sick of feeling sorry for myself
Ik ben zo moe van het wensen dat ik ergens anders kon zijnI'm so sick of wishing I could be anywhere else
Waar de stilte mij helemaal verslindtWhere the quiet devours me whole

Dus als ik geen verlichting voel, lijd ik dan voor niets?So if I feel no relief, do I suffer for nothing?
Een menselijke afschaduwing die gewoon wacht tot de slinger zwaaitA human effigy that just waits for the pendulum to swing
Met oneindige ogenWith infinite eyes
Altijd terugkijkend naar mijAlways staring back at me

Ik wil zien hoe diep de wond gaatI want to see how deep the wound goes
Ik wil voorbij de duisternis reiken waar het licht nooit dichtbij komtI want to reach past the dark where the light never gets close
Ik verlang naar een leegte die alleen stilte me kan biedenI crave an emptiness that only silence can offer me
Ik wilde de dood, maar hij zal me nog niet opeisenI wanted death, but it won't claim me yet
Ik wil me voeden met de aarde totdat ik gewoon vergeet dat ik bestaI want to feed on the dirt until I just forget I exist
Mijn vlees verslindt wat niet verwijderd kan wordenMy flesh consumes what can't be removed
Wat niet verwijderd kan wordenWhat can't be removed

Kruipend door hopen van gebroken glasCrawling through piles of shattered glass
Waar de stilte mij helemaal verslindtWhere the quiet devours me whole
Ga!Go!