Pozo

Put

Pozo

Ik dacht mijn benen op te gravenCreí desenterrar mis piernas
En viel in een putY me caí en un pozo
Verloor mijn mantel, de sterkstePerdi mi capa, la más dura
Heb nooit mijn verdriet laten stekenNunca dejé clavar mis penas
Alles was in de luchtTodo era por el aire
Mijn vleugels koppelden wegenMis alas enlazaban rutas
Jouw lichaam verleidde zo mooiTu cuerpo seducía hermoso
Omhuld door zwaluwenEnvuelvo en golondrinas
En er vormden zich stralen met het lichtY se formaban rayos con la luz
De lucht scheurde in stukkenEl cielo se partía em trozos
Hangend aan de hekkenColgado en las tranqueras
Die de wolken onder het zuiden toondendejando ver las nubes bajo el sur
Op donderdag dronk ik mijn aderen volEl jueves embriagué mis venas
Op vrijdag mysterieusEl viernes misterioso
At de rug van de maanComiéndole la espalda a la luna
Op maandag zoek ik de duisternisEl lunes busco las tinieblas
Op dinsdag neveligEl martes nebuloso
Ik ben de mist aan het terugwinnenEstoy recuperando a la bruma
Mijn mond blijft koudLa boca se me queda helada
Het lichaam stilEl cuerpo silencioso
Dat blijft bloedend modder en pusQue sigue desangrando barro y pus
De diepste en roodste putEl pozo más profundo y rojo
Belofte van een planeetPromesas de un planeta
Die zich blijft vasthouden aan het kruisQue sigue sosteniéndose en la cruz