Bressol de tots els blaus

Wieg van alle blauwen

Bressol de tots els blaus

Mijn vriend de zeeEl meu amic el mar
heeft de rust van een slapende god,té la calma d'un déu adormit,
wanneer mijn schip beschutting zoektquan la meva nau busca recer
op het eiland van zijn borst.a l'illa del seu pit.

Mijn vriend de zeeEl meu amic el mar
heeft de moed van een verheven god,té el coratge d'un déu exaltat,
en wanneer mijn zeilen vol lucht zijni quan s'omple d'aire el meu velam
volgen we een onzekere spel.seguim un joc incert.

En toch, misschienI, tanmateix, potser
zal de bult van de golf eindigenel gep de l'onada acabarà
met al mijn verlangende dromenamb tot el meu somni desitjós
om naar die haven van kansen te gaan.d'anar a aquell port d'atzars.

Mijn vriend de zeeEl meu amic el mar
is de immense wieg van alle blauwen,és l'immens bressol de tots els blaus,
en in zijn heen-en-weer van geluid en kleuri en el seu va-i-vé de so i color
leer ik het weinige dat ik heb.aprenc el poc que tinc.

Daarom zal ik nooitÉs per això que mai
ver weg kunnen blijven van zijn hartslag,no em podré allunyar del seu batec,
en trouw zal ik leven, verzilti fidel viuré amarinat
tot de wind is gaan liggen.fins acabat el vent.