Cançó de rem i de vela (nº XII)

Lied van de riem en de zeil (nº XII)

Cançó de rem i de vela (nº XII)

Tussen de boten als de liefde passeert,Entre les barques quan passa l'amor,
brengt het geen woede van schreeuwen of kussen,no duu la fúria de crits ni besades,
de liefde die langs de zee glijdt,l'amor que passa a la vora del mar,
is blauwgroen en soepel als het water.és blau verdós i flexible com l'aigua.

Want om de liefde op het strand te laten komen,Perquè a la platja hi arribi l'amor,
moeten we een beetje rust hebben,hem de tenir una miqueta de calma,
en een meeuw voor de slapende lucht,i una gavina pel cel adormit,
een meeuw en een water zo blauw.una gavina i un aigua ben blava.

De liefde die langs de zee passeert,L'amor que passa a la vora del mar,
wil dat de boot maar een beetje beweegt,vol que tot just es bellugui la barca,
wilt een beetje wind in de zeilen,vol a la vela una mica de vent,
maar is bang om de golven te voelen.però té por de sentir les onades.

Wil een wang die gekust mag worden,Vol una galta que es deixi besar,
maar met een zekere terughoudendheid;però que hi posi una certa recança;
de liefde die aan de zee wordt geleefdl'amor que es viu a la vora del mar
is een liefde van heel weinig woorden.és un amor de molt poques paraules.

Tussen de boten als de liefde passeert,Entre les barques quan passa l'amor,
wil het geen tranen, geen gekreun of gelach,no vol ni plors ni gemecs ni rialles,
de liefde die langs de zee glijdtl'amor que passa a la vora del mar
is een zucht die klopt als het water.és un sospir que batega com l'aigua.