Corrandes d'exili

Ballade van de Ballingschap

Corrandes d'exili

Een nacht van volle maanUna nit de lluna plena
staken we de berg over,tramuntàrem la carena,
langzaam, zonder iets te zeggen...lentament, sense dir res...
Als de maan vol was,Si la lluna feia el ple
was ook onze pijn compleet.també el féu la nostra pena.

De geliefde is bij meL'estimada m'acompanya
met een gebruinde huid en zware luchtde pell bruna i aire greu
(als een Heilige Maagd(com una Mare de Déu
gevonden in de bergen).que han trobat a la muntanya).

Omdat de oorlog ons vergeven moet,Perquè ens perdoni la guerra,
want het maakt ons kapot, het verwoest ons.que l'ensagna , que l'esguerra.
Voordat ik de grens oversteek,Abans de passar la ratlla,
val ik op de grond en kus de aardem'ajec i beso la terra
en aai het met mijn schouder.i l'acarona amb l'espatlla.

In Catalonië liet ikA Catalunya deixí
op de dag van mijn vertrekel dia de ma partida
half leven in de slaap;mitja vida condormida;
de andere helft kwam met mijl'altra meitat vingué amb mi
om me niet zonder leven te laten.per no deixar-me sens vida.

Vandaag in het land van FrankrijkAvui en terres de França
en morgen misschien verder weg,i demà més lluny potser,
ik zal niet sterven van heimweeno em moriré d'enyorança
maar van heimwee zal ik leven.ans d'enyorança viuré.

In mijn land van VallèsEn ma terra del Vallès
maken drie heuvels een berg,tres turons fan una serra,
vier dennen een dichte bos,quatre pins un bosc espès,
vijf akkers te veel grond.cinc quarteres massa terra.
"Zoals het Vallès is er niets."«Com el Vallés no hi ha res.»

Laat de dennen de baai omarmen,Que els pins cenyeixin la cala,
de kapel bovenop de heuvel;l'ermita dalt del pujol;
en in de vlakte een marktkraami a la plana un tenderol
dat klopt als een vleugel.que batega com una ala.

Een gebroken hoop,Una esperança desfeta,
een eindeloze spijt,una recança infinita,
en een vaderland zo kleini una pàtria tan petita
dat ik het compleet droom.que la somio completa.