Con Elegancia

Met Elegantie

Con Elegancia

Zelfs als ze zich voelen als RomeinenIncluso cuando se sienten como romanos
- van die uit de tijd van de decadentie -- de aquellos de la época de la decadencia-
Krabben ze in hun geheugen met twee handenSe rascan la memoria con las dos manos
Zonder meer te kunnen zeggen dan met hun stilte.Sin poder hablar más que con su silencio.
En ze willen niet meer bemind wordenY ya no quieren hacerse amar
Omdat ze zichzelf weinig belangrijk vinden.Porque se dan muy poca importancia.
Ze zijn wanhopig,Están desesperados,
Maar met elegantie....Pero con elegancia....
Ze voelen de glibberigste hellingSienten la pendiente más resbaladiza
Dan ooit, toen hun lichaam nog licht was.Que antaño, cuando su cuerpo aún era ligero.
En ze lezen in de ogen van de heksenY leen en los ojos de las hechiceras
Dat vijftig jaar een provincie is.Que cincuenta años es una provincia.
En ze verbranden hun stervende jeugdY queman su juventud moribunda
Alsof het hen iets doet.Aparentando que les hace gracia
Ze zijn wanhopig,Están desesperados,
Maar met elegantie...Pero con elegancia...
En ze lopen door de cafésY van atravesando los bares
Waar ze al de oudste zijnDonde ya son los más viejos
En gooien met de fooienSalpicando con las propinas
Naar stille ober.A callados camareros.
En ze fluisteren onzinY les susurran barbaridades
Naar vrouwen die bijna vergaan zijn.A hembras que casi están rancias.
Ze zijn wanhopig,Están desesperados,
Maar met elegantie...Pero con elegancia...
Ze kennen het gewicht van hun lafheidConocen el peso de su cobardía
En kunnen zichzelf nooit vergeven;Y pueden no perdonarse jamás;
En ze weten elke dag weerY saben prescindir un día y otro día
Af te zien van datgene wat geluk heet.De eso que se entiende por felicidad.
En hoewel er bijna niets meer is om van te dromenY aunque ya casi no hay en qué soñar
Voelen ze zich trotsSe sienten orgullosos
Omdat hun zielen nog dansen.Porque aún bailan sus almas.
Ze zijn wanhopig,Están desesperados,
Maar met elegantie.Pero con elegancia.