Pour que Naisse un Bouquet (feat. Alice Duport-Percier)

Voor een Bloemstuk (feat. Alice Duport-Percier)

Pour que Naisse un Bouquet (feat. Alice Duport-Percier)

De dag zal komen dat we verdwijnenLe jour viendra où l’on s’efface
Andere harten nemen de plaats inD’autres cœurs prendront la place
De wind draagt hun naamLe vent porte leur prénom
Over de resten van onze liedjesSur les ruines de nos chansons

Kleur, stilteCouleur, silence
Tekening, afwezigheidDessin, absence

Het leven groeit in de schaduwLa vie grandit dans l’ombre
Wanneer onze namen nummers wordenLorsque nos noms deviennent nombres

Laat mijn afwezigheid inkt zijn voor morgenQue mon absence serve d’encre pour demain
Wanneer ik met mijn koude handen ons einde schilderQuand, de mes mains froides, je peindrai notre fin
Laat jouw stilte inkt zijn voor morgenQue ton silence serve d’encre pour demain
Wanneer jij met jouw verre handen ons einde schildertQuand, de tes mains distantes, tu peindras notre fin

Naar de gedroomde dagenAux lendemains rêvés
Diegenen van wie ik hou zonder ze te zien stralenCeux que j’aime sans les voir briller

Ik zeg je nietJe ne te dis pas
Tot ziens, maar tegen jouÀ Dieu, mais à toi
Dat uit onze gebroken dromenQue de nos rêves brisés
Bloemstukken ontstaanNaissent des bouquets
Voor degenen die blijven houden van elkaarPour ceux qui ne cessent de s’aimer

Laat jouw stilte inkt zijn voor morgenQue ton silence serve d’encre pour demain
Wanneer jij met jouw verre handen ons einde schildertQuand, de tes mains distantes, tu peindras notre fin
Samen naar morgen, met lege handen van gisterenEnsemble vers demain, les mains vides d’hier
Het is in onze handen dat het licht straaltC’est dans nos mains que brille la lumière