Fulanos de Nadie

Niemanden

Fulanos de Nadie

Je leefde ver weg, ik wist nooit goedVivias lejos nunca supe bien
Of je een naam had, ik ben het vergetenSi tenias nombre me lo olvide
Het is vijf uur en Palermo heeft weinig te vertellenSon las cinco y palermo tiene poco que contar
Thuis zijn er twee flessen wijn, als je belooft niet verliefd te wordenEn casa hay dos vinos, si prometes que no te enamoras
We stappen in een spooktaxiSubimos a un taxi fantasma
De zon komt om vijf uur opAsomaban las cinco del sol
Weer een nacht, weer een kussenOtra noche, otra almohada
Ver weg van het nest en ik zonder schildLejos del nido y yo sin caparazon

Altijd dit houten been, was meer een slet dan mijn hartSiempre esta pata de palo, fue mas zorra que mi corazon
En zo zijn we gebleven, niemanden, niemanden, niemandenY asi quedamos fulanos de nadie, de nadie, de nadie
Het is kut om de eenzaamheid een oor aan te naaienYesta jodido mojarle una oreja a la soledad

Laten we niet veel zeggen, schat, en proosten op wat komt en gaatDigamos poco preciosa y brindemos por lo que viene y se va
Omdat het een nieuw begin is, was het niet zo slechtPor ser de estreno el asunto, no estuvo tan mal
Er zijn geen kampioenen in de eerste rondeNo hay de esos campeones en un primer round
Daarna vielen we in slaap, ik denk niet dat ik je omhelsdeDespues nos dormimos, creo que ni te abraze
Buiten regende het zoals de voorlaatste keerAfuera llovia como la penultima vez
Ik verzamel de scherven van een glas, terwijl je een krant ontbijtJunto los vidrios de un vaso, mientras desayunas un papel
En we plannen een reis naar Gesell, die we nooit gaan makenY planeamos un viaje a Gesell, que jamas vamos a hacer

Altijd dit ooglapje, was verder weg dan mijn hartSiempre este parche en el ojo, fue mas lejos que mi corazon
En zo zijn we gebleven, niemanden, niemanden, niemandenY asi quedamos fulanos de nadie, de nadie, de nadie
Het is kut om de eenzaamheid een oor aan te naaienY esta jodido mojarle un oreja a la soledad
Zeg niets, schat, en laten we proosten op wat komt en gaatNo digas nada preciosa y brindemos por lo que viene y se va

Wat ons geneest, gaat weg, gaat altijd wegLo que nos cura se va, siempre se va
Wat ons geneest, gaat weg, gaat altijd wegLo que nos cura se va, siempre se va
Het blijft even, verwent ons, liegt tegen onsSe queda un rato, nos mima, nos miente
En daarna gaat het weer wegY despues se va

Altijd dit houten been, was meer een slet dan mijn hartSiempre esta pata de palo, fue mas zorra que mi corazon
En zo zijn we gebleven, niemanden, niemanden, niemandenY asi quedamos fulanos de nadie, de nadie, de nadie
Het is kut om de eenzaamheid een oor aan te naaienY esta jodido mojarle una oreja a la soledad
Vul je glas, schat, en laten we proosten op wat nooit zal zijn.Llenate el vaso preciosa y brindemos por lo que nunca sera