Siempre Me Hablaste de Ella

Altijd Heb Je Me Over Haar Gesproken

Siempre Me Hablaste de Ella

De lichten van de bar, beginnen me te storen,Las luces del bar, empiezan a molestarme,
en jij zegt dat haar ogen, zo vol leven zijn,y vos decís que sus ojos están, tan llenos de vida,
maar, ze zien je niet, ze zien je niet...pero, no te ven, no te ven...
Je zou gaan huilen, volle glazen onderbreken je,Ibas a llorar, vasos llenos te interrumpen,
misschien zal ze nooit weten dat vriendenquizás ella nunca sabrá que los amigos
toosten op een middag van eenzaamheid.brindan en una tarde de soledad.

Altijd heb je me over haar gesproken...altijd heb je me over haar gesproken.Siempre me hablaste de ella...siempre me hablaste de ella.
Altijd heb je me over haar gesproken...altijd heb je me over haar gesproken...Siempre me hablaste de ella...siempre me hablaste de ella...

Afdrukken van herinneringen, de dode bladeren van die herfstHuellas del recuerdo, las hojas muertas de aquel otoño
en de tranen die meer pijn doen.y las lagrimas que duelen más.
Mensen die praten aan andere tafels, kijken niet en glimlachen niet,Gente que habla en otras mesas, no se mirar ni sonríen
je bent moe van het reizen, zeg je, op weg naar huis moet je voorzichtig zijn.te cansaste de viajar me decís, de regreso a casa te tendrás que cuidar.

Altijd heb je me over haar gesproken...altijd heb je me over haar gesproken.Siempre me hablaste de ella...siempre me hablaste de ella.
Altijd heb je me over haar gesproken...altijd heb je me over haar gesproken...Siempre me hablaste de ella...siempre me hablaste de ella...

Altijd heb je me over haar gesproken...altijd heb je me over haar gesproken.Siempre me hablaste de ella...siempre me hablaste de ella.
Altijd heb je me over haar gesproken...altijd heb je me over haar gesproken...Siempre me hablaste de ella...siempre me hablaste de ella...