El Indio Muerto

De Dode Indiaan

El Indio Muerto

De lucht is in rouwEl cielo está enlutado
Van de doffe poncho van de wolkenDe opaco poncho de nubes
De dag is ver weg gestorvenEl día murió a lo lejos
De zonsondergang houdt de wacht.Lo están velando arreboles.

De heuvels weerkaatsen echo'sLos cerros devuelven ecos
Van het gezang van de chilicoteDel canto del chilicote
Die verloren tussen het grasQue perdido entre los yuyos
Treurt met droevige klanken.Corea responsos tristes.

RefreinEstribillo
De dichter-indiaan is gestorvenHa muerto el indio poeta
De stilte wordt gemaakt door de erkesSilencio le hacen los erkes
En in de beken van weleerY en los arroyos de anta
Huilen de wilgen om zijn dood.Lloran los sauces su muerte.

De dag komt langzaam dichterbijEl día se viene lento
Roze wolken wachten op hemLo esperan rosadas nubes
Om hem te vertellen van de rouwPara contarle del luto
Die de diepe valleien omhult.Que embarga a los hondos valles.

Indiaan van het treurige gefluitIndio del triste silbo
Jouw zang heeft de bergenTu canto lo tiene el monte
' s Nachts zal het de wind gevenDe noche lo dará al viento
Zodat het door de lucht kan zwerven.Pa´que lo arree por los aires.

RefreinEstribillo