Nací de Pobres

Geboren uit Armoede

Nací de Pobres

Ik werd geboren zonder fortuin en zonder ietsYo nací sin fortuna y sin nada
Recht in het gezicht van het lotDesafiando al destino de frente
Zelfs de meest ongelukkige vernedert meHasta el más infeliz me humillaba
Iedereen negeert me, dat is wat het isIgnorándome toda la gente
En plotseling is mijn geluk veranderdY de pronto mi suerte ha cambiado
En plotseling zag ik mezelf tussen de grote mensenY de pronto me vi entre gran gente

Ik zag die mensen zich gelukkig voelenVi a esa gente sentírse dichosa
Voor een vulgaire en bedrieglijke wereldFrente a un mundo vulgar y embustero
Hypocriete, gemene, ijdele mensenGente hipócrita, ruin, vanidosa
Die met geld niets kunnen beginnenQue de nada le sirve el dinero
Die sterven net als de armeQue se muere lo mismo que el probre
En hun graf is hetzelfde gatY su tumba es el mismo agüjero

Nu ga ik andere wegenAhora voy por distintos caminos
Ik volg alleen het lotVoy siguiendo tan solo al destino
En tussen de armen voel ik me gelukkigY entre pobres me siento dichoso
Ja, als ik liefheb, geef ik mijn hele liefdeSí amando doy mí amor entero
Met de armen haal ik mijn hoed afCon los pobres me quito el sombrero
En ik minacht zelfs de machtigsteY desprecio hasta el más poderoso

Ik ben eerlijk en oprecht, dat zeg ikSoy cabal y sincero les digo
Ik heb mijn eigen lot gecreëerdHe labrado mí propio destino
Ik reikt de hand naar de vriendYo le tiendo la mano al amigo
Maar voor de rijke zal ik me nooit vernederenPero al rico jamás me le humillo

GesprokenHablado
Ik heb nooit de warmte van een kus gehadYo nunca tuve el calor de un beso
Mijn arme ouders werkten zo hardMis pobres viejos trabajaban tanto
Dat ze daar nooit tijd voor haddenQue nunca tuvieron tiempo para eso
En zo groeide ik op zonder het huilen te negerenY así crecí sin ignorar el llanto
Ik ging niet naar school, ik leerde als volwasseneNo fuí a la escuela, yo apendí de grande
Voor zulke dingen had een arme geen kansPara esas cosas no alcanzaba un probre
De letters komen niet binnen als je honger hebtLas letras no entran cuando se tiene hambre

Er is niemand die je de hand reikt als je arm bentNí hay quien te tienda la mano si eres pobre
Daarom keer ik terug naar dit oude dorpPor eso vuelvo a este pueblo viejo
Waar het leven me zo slecht behandeldeDonde la vida me trató tan mal
Dit zijn mijn mensen, die laat ik voor niets achterEsta es mi gente que por nada dejo
Ook al zou ik weer hetzelfde lijdenAunque volviera yo a sufrir igual
Ik ben eerlijk en oprecht, dat zeg ikSoy cabal y sincero les digo
Ik heb mijn eigen lot gecreëerdHe labrado mí propio destino
Ik reikt de hand naar de vriendYo le tiendo la mano al amigo
Maar voor de rijke zal ik me nooit vernederenPero al rico jamás me le humillo