Ella Mi Fu Rapita Parmi Veter Le Lagrime

Zij is van mij weggenomen

Ella Mi Fu Rapita Parmi Veter Le Lagrime

Zij is van mij weggenomen!Ella mi fu rapita!
En wanneer, o hemelE quando, o ciel
In de korteNe' brevi
Momenten voordat mijn innerlijke voorgevoelIstanti prima che il mio presagio interno
Mij weer op de vlucht deed dringen!Sull'orma corsa ancora mi spingesse!
De deur was open! En het huis verlaten!Schiuso era l'uscio! E la magion deserta!

En waar zal die lieve engel nu zijn?E dove ora sarà quell'angiol caro?
Zij die eerst in dit hartColei che prima potei in questo core
De vlam van constante genegenheid kon aanwakkeren?Destar la fiamma di costanti affetti?
Zij, zo puur, wiens bescheiden blikColei si pura, al cui modesto sguardo
Mij soms tot deugd lijkt te dwingen!Quasi spinto a virtù talor me credo!

Zij is van mij weggenomen!Ella mi fu rapita!
En wie durfde dat?E chi l'ardiva?
Maar ik zal het hebben, maar ik zal het hebben, wraakMa ne avrò, ma ne avrò vendetta
Dat eist de tranen van mijn geliefdeLo chiede il pianto della mia diletta

Ik lijk de tranen te zienParmi veder le lagrime
Stromen van dat ooglidScorrenti da quel ciglio
Wanneer tussen de twijfel en de angstQuando fra il dubbio e l'ansia
Van het plotselinge gevaarDel subito periglio

Van onze liefde zich herinnerendDell'amor nostro memore
Van onze liefde zich herinnerendDell'amor nostro memore
Riep hij haar naamIl suo gualtier chiamò
En hij kon je niet helpenNed ei potea soccorrerti

Lieve geliefdeCara fanciulla amata
Hij die met zijn zielEi che vorria coll'anima
Jou hier gelukkig zou willen makenFarti quaggiù beata
Hij die de sferenEi che le sfere
Hij die de sferen aan de engelenEi che le sfere agli angeli
Voor jou niet benijddePer te non invidiò