Poema Del Alma

Poëzie van de Ziel

Poema Del Alma

De wereld is een armzalig gedicht dat alleen de ziel reciteertEl mundo es un pobre poema que solo recita el alma

Geef me het brood dat over is op jouw tafelDame el pan que sobra en tu mesa
Geef me de wijn die over is in jouw kanDame el vino que sobra en tu jarra
Want als het uit jouw witte handen komtQue si vienen de tus manos tan blancas
Lijken het geen kruimelsNo me parecen migajas

Als op een dag, moe van kussenSi un día cansada de besos
Jouw stappen je naar mijn huis brengenTus pasos te traen a mi casa
Zal ik jouw stilte begrijpenYo sabré comprender tu silencio
En morgen wachten op jouw kruimelsY esperar tus migajas mañana

De wereld begrijpt niets van liefdeEl mundo no entiende de amores
De wereld begrijpt niets van ietsEl mundo no entiende de nada
De wereld is een armzalig gedicht dat alleen de ziel reciteertEl mundo es un pobre poema que solo recita el alma
De wereld is een armzalig gedicht dat alleen de ziel reciteertEl mundo es un pobre poema que solo recita el alma

Liefdes net als liedjesAmores igual que canciones
Pijnen net als sonatesDolores igual que sonatas
Ze zweven allemaal in de luchtTodos flotan en el aire
En zijn gedichten van de zielY son poemas del alma

En de ziel begrijpt mijn verzen nietY el alma no entiende mis versos
Ze verkoopt zich als je haar wilt kopenSe vende si quieres comprarla
De ziel dacht dat de kussenEl alma se creyó que los besos
Voorafschaduwingen van rust warenEran preludios de calma

En het is zo dat de wereld niets begrijpt van verzenY es que el mundo no entiende de versos
De wereld begrijpt niets van ietsEl mundo no entiende de nada
De wereld is een armzalig gedicht dat alleen de ziel reciteertEl mundo es un pobre poema que solo recita el alma
De wereld is een armzalig gedicht dat alleen de ziel reciteertEl mundo es un pobre poema que solo recita el alma

Tijdens het slapen had ik twee dromenDurmiendo yo tuve dos sueños
Dromend sprak ik hardopSoñando yo hablaba en voz alta
En mijn stem ging verloren in de nachtY mi voz se perdió entre la noche
En mijn dromen stierven bij de dageraadY mis sueños murieron al alba

En mijn dromen werden groterY mis sueños se hicieron mayores
De nacht vergat mijn woorden jaLa noche olvidó mis palabras si
En mijn kamer, zwart geschilderdY mi cuarto pintado de negro
Huilde mijn poëzie van de zielLloró mi poema del alma

En het is zo dat de wereld niets begrijpt van dromenY es que el mundo no entiende de sueños
De wereld begrijpt niets van ietsEl mundo no entiende de nada
De wereld is een armzalig gedicht dat alleen de ziel reciteertEl mundo es un pobre poema que solo recita el alma
De wereld is een armzalig gedicht dat alleen mijn ziel reciteertEl mundo es un pobre poema que solo recita mi alma