A La Mierda Primavera

Verdomde Lente

A La Mierda Primavera

Ik was opgesloten om niemand te zienEstaba encerrao para no ver a nadie
Ik opende een kiertje om de lucht te horenAbrí una rendija para oir el aire
En ik hoorde: Kom hier, verdommeY oí: Ven pacá, cagüendiós
Ik dacht dat jij het wasYo creí que erastú
De winden huilden met hun gekrijsAullaron los vientos con su escandalera
Je moet het zien, maat, wat hier buiten gaande isNo veas compadre, la que hay aquí afuera
Ik wil het niet weten, neem alles mee, laat me de stilteNo quiero saberlo, llevároslo todo, dejadme el silencio

Laat me mijn verhaal vertellen van wonden en strelingenDejadme que os cuente mi cuento de herida y caricias
Mijn verhaal van niemand, mijn slaapliedje van honger, al mijn leugensMi historia de nadie, mi nana de hambre, todas mis mentiras
Misschien betover ik je en kus ik je terwijl ik in stukken snijdTal vez embelese y te bese cortándome a tiras
Als je glans zoekt en draad vindt, dan ben je niet voorzichtigSi buscas deslumbre y encuentras alambre será que descuidas

Meer dan water is het terpentijn, wat ik zweet als ik wakker wordMás que agua es aguarrás, lo que sudo al despertar
Als ik je alleen voorbij zie lopenSi te veo pasar sola
Er ontstaan plassen, er ontstaan golvenSe hacen charcos, se hacen olas
En ik een wijk van krotten die goed voor je zijnY yo un barrio de chabolas que te quieren bien
Zodat je daar kunt slapenPa que te acuestes en él
Zodat je je daarin kunt verliezenPa que te pierdas con él

Laat me verzinnen dat een trein mijn vrijheid isDejadme que invente que un tren es la libertad mía
Die gaat waar ik wil, zonder meer gedoe, zonder meer onzinQue va donde quiero, sin más traqueteo, sin más tontería
Misschien barst hij niet van verlangen om over de rails te lopenTal vez no reviente de ganas de andar por la vía
Met duizenden zorgen, sporen wissen, dagen wissenCon penas a miles, borrando raíles, borrando los días

Meer dan water is het terpentijn, wat ik zweet als ik wakker wordMás que agua es aguarrás, lo que sudo al despertar
Als ik je alleen voorbij zie lopenSi te veo pasar sola
Als er plassen ontstaan, als er golven ontstaanSi hacen charcos, se hacen olas
En ik een wijk van krotten die goed voor je zijnY yo un barrio de chabolas que te quiere bien
Zodat je daar kunt slapenPa que te acuestes con él
Zodat je je daarin kunt verliezenPa que te pierdas con él

Ik weet niets van rennen, ik weet niets van stijgenNo sé nada de correr, no sé nada de ascender
Van deze verdomde regenboog, van de sigaret daarna, weet ik nietDe esta mierda de arcoiris, del cigarro de después, no sé
Als het leven naakt voorbijgaat, gestraft tegen de muurSi la vida pasa en cueros, castigao a la pared
Ik weet niets van volhouden, ik weet niets van knuffelenNo sé nada de aguantar, no sé nada de achuchar
Van op mijn knieën gaan, van huilen om te zuigen, weet ik nietDe ponerme de rodillas, de llorar para mamar, no sé
Zodra de schoten stoppen, krabbels op papierEn cuanto acaben los tiros garabatos al papel
Als ik met glanzende tanden blijfQue si me quedo con los dientes relucientes
En mijn hart in de knoopY embarrao el corazón
Jouw tik tak en die van mij zijnTu tic tac y el mío son
En dat is zeker nietY eso sí que no

Laat me mijn verhaal vertellen van wonden en strelingenDejadme que os cuente mi cuento de herida y caricias
Mijn verhaal van niemand, mijn slaapliedje van honger, al mijn leugensMi historia de nadie, mi nana de hambre, todas mis mentiras
Dat dit in de woede is die ons overvalt terwijl je zuchtQue ésta en la pataleta que nos da mientras suspiras
Wat er overblijft van de overval die we op het leven hebben gepleegdLo que queda del atraco que le dimos a la vida
Van de dekens die we hebben gerold, er is er nog een overDe las mantas que liamos todavía queda alguna
Dit blijft van de stralen die we van de maan hebben gestolenEsto queda de los halos que robamos a la luna
En ik ga de dag inY voy entrándole al día
En als ik eruit ga, laat ik de verdomde verloren mat op de grondY al salir le dejo la alfombra de mierda perdía
Dat de planeet niet vergeet waarin hij leeftQue no se le olvide el planeta en que vive
En weer op het trottoirY otra vez a la acera
En zo brengt de ochtend, de middag en de hele nacht meY así me da la mañana y la tarde y la noche entera
En verdomde lente.Y a la mierda primavera