Un Hombre Marcho

Een Man Vertrok

Un Hombre Marcho

Een man vertrokUn hombre marchó
Verliet het huis, verliet de stadDejó la casa, dejó la ciudad
Hij ging zachtjes wegSe fue dulcemente
Geen verwijten, niets te verbergenNingún reproche, nada que ocultar
En zocht paden tussen de bergenY buscó senderos entre las montañas
Die naar de zee gaan, die naar de zee gaanQue van al mar, que van al mar
Een man vertrokUn hombre marchó
Met vermoeide stappenEl paso cansado
Treurig gezicht, zonder te knipperenTriste mirar, sin parpadear
Niemand riep hemNadie lo llamó
Niemand voelde zijn stille afscheidNadie sintió su callado adios
Een afscheid van de wereldUn adios al mundo
Van mensen en straten, van de grote stadA gentes y calles, a la gran ciudad
Hij zag alleen de schaduw omhuld in mistSolo vio la sombra envuelta en niebla
Kijkend naar de zeeMirando hacia el mar
Een man vertrok zonder iets te gevenUn hombre marchó sin nada que dar

De woorden die ik kan zingen of zeggenLas palabras que pueda cantar o decir
Zijn niet genoeg om te beschrijven wat ik daar zagNo son bastantes para escribir lo que allí vi
Man van treurig figuurHombre de triste figura
Waarom ging je bij het water wonen?Porqué a las aguas fuiste a vivir
Als ik jouw schaduw wasSi yo era tu sombra
Als ik daar wasSi yo estaba allí
Ik wilde leven...Quería vivir...

Een man vertrokUn hombre marchó
Verliet het huis, verliet de stadDejó la casa, dejó la ciudad
Hij ging zachtjes wegSe fue dulcemente
Geen verwijten, niets te verbergenNingún reproche, nada que ocultar
En zocht paden tussen de bergenY buscó senderos entre las montañas
Die naar de zee gaan, die naar de zee gaanQue van al mar, que van al mar
Een man vertrokUn hombre marchó
Met vermoeide stappenEl paso cansado
Treurig gezicht, zonder te knipperenTriste mirar, sin parpadear
Een man vertrokUn hombre marchó
Verliet het huis, verliet de stadDejó la casa, dejó la ciudad