Tacea La Notte Placida

De Stille Nacht

Tacea La Notte Placida

De nacht was stilTacea la notte placida
en mooi in de heldere luchte bella in ciel sereno
de maan toonde zijn zilveren gezichtla luna il viso argenteo
blij en vol...mostrava lieto e pieno...
Toen klonk er door de lucht,Quando suonar per l' aere,
tot dan zo stil,infino allor sì muto,
zoete en zachte klankendolci s' udiro e flebili
van een luit,gli accordi di un liuto,
en melancholische verzene versi melanconici
ging een troubadour.un Trovator cantò.

Verzen van gebed en nederigheidVersi di prece ed umile
zoals iemand die God smeektqual d' uom che prega Iddio
in die herhaalde zichin quella ripeteasi
een naam... mijn naam!un nome...il nome mio!
Ik rende snel naar de waarheid...Corsi al veron sollecita...
Hij was het! Hij was het echt!...Egli era! egli era desso!...
Ik voelde een vreugde die alleenGioia provai che agli angeli
voor de engelen is weggelegd!...solo è provar concesso!...
Voor het hart, voor de extatische blikAl core, al guardo estatico
leek de aarde een hemel.la terra un ciel sembrò.