Traducción automática
Girasoles
Rozalén
Girasoles
Era necesario respirar para mirar alrededor
Paseo por La Habana y un café
Frente al malecón-cón-cón-cón-cón
Comienzan los recuerdos
Las espinas afloraron mi interior
Todo lo que no se atiende
Tarde o temprano, reaparece, ajá
Pero nos miramos
Vaya año pasamos, a ver si remontamos
Sin dedicarle más tiempo, y el mundo está lleno
De mujeres y hombres buenos
Así que le canto a los valientes
Que llevan por bandera la verdad
A quienes son capaces
De sentirse en la piel de los demás
Los que no participan de las injusticias
No miran a otro la'o
Los que no se acomodan
Los que riegan siempre su raíz
A ti, mi compañero, que me tiendes la mano
Que es tu corazón bondad
Me estudias con curiosidad, me miras con respeto
Y besas con cariño cada parte de mi cuerpo
Tienes en los ojos girasoles
Y cuando me miras, soy la estrella que más brilla
Cuando ríes, se ilumina todo el techo
Ya duermo tranquila, siento tanta calma dentro
Y tienes en los ojos girasoles
Y cuando me miras, soy la estrella que más brilla
Cuando ríes, se ilumina todo el techo
Ya duermo tranquila, siento tanta calma dentro
Es necesario revivir para poder saborear
Encajo las ideas, reflexión para mejorar-ar-ar-ar
Antes de un gran impulso, doy un paso pequeñito para atrás
Todo lo que no atendí, vuelve siempre a resurgir
Pero sonreímos, vaya sí vivimos todo lo que aprendimos
No le dedicaré más tiempo, pues el mundo está lleno
De mujeres y hombres buenos
Así que le canto a los coherentes
A los humildes que buscan la paz
A los seres sensibles
Que cuidan de otros seres y saben amar
A todos los que luchan
Por nuestros derechos, miran a todo hombre igual
A quienes no me juzguen
Y quien esté dispuesto a compartir
A ti, mi compañero, que tienes alma pura
Que es tu corazón bondad
Respetas mi espacio vital, me escuchas bien atento
Y besas con cariño cada parte de mi cuerpo
Tienes en los ojos girasoles
Y cuando me miras, soy la estrella que más brilla
Cuando ríes, se ilumina todo el techo
Ya duermo tranquila, siento tanta calma dentro
Y tienes en los ojos girasoles
Y cuando me miras, soy la estrella que más brilla
Cuando ríes, se ilumina todo el techo
Ya duermo tranquila, siento tanta calma dentro
(El progreso de la condición humana requiere)
(Inapelablemente, que exista gente que se sienta, en el fondo, feliz)
(Y a dar su vida al servicio del progreso humano)
Zonnebloemen
Het was nodig om te ademen om om me heen te kijken
Wandel door Havana met een koffie
Voor de boulevard, met, met, met, met
De herinneringen beginnen
De doornen kwamen naar boven in mijn binnenste
Alles wat niet wordt aangepakt
Komt vroeg of laat weer terug, ja
Maar we kijken elkaar aan
Wat een jaar hebben we gehad, laten we hopen dat we het weer op kunnen pakken
Zonder er meer tijd aan te besteden en de wereld is vol
Met goede vrouwen en mannen
Dus zing ik voor de dappere mensen
Die de waarheid als hun vlag dragen
Voor degenen die zich in de huid van anderen kunnen verplaatsen
Degenen die niet deelnemen aan onrecht
Kijken niet de andere kant op
Degenen die zich niet aanpassen
Degenen die altijd hun wortels water geven
Jij, mijn maat, die me je hand reikt
Die je hart vol goedheid is
Je bestudeert me met nieuwsgierigheid
Kijkt me met respect aan
En kust, met genegenheid, elk deel van mijn lichaam
Je hebt zonnebloemen in je ogen
En als je me aankijkt, ben ik de ster die het meest straalt
Als je lacht, verlicht je het hele plafond
Ik slaap al rustig, voel zoveel kalmte van binnen
En, je hebt zonnebloemen in je ogen
En als je me aankijkt, ben ik de ster die het meest straalt
Als je lacht, verlicht je het hele plafond
Ik slaap al rustig, voel zoveel kalmte van binnen
Het is nodig om opnieuw te leven om te kunnen proeven
Ik verwerk de ideeën, reflectie om te verbeteren-ar-ar-ar
Voor een grote sprong zet ik een klein stapje terug
Alles wat ik niet heb aangepakt komt altijd weer op
Maar we glimlachen, ja, we leven, alles wat we geleerd hebben
Ik zal er niet meer tijd aan besteden, want de wereld is vol
Met goede vrouwen en mannen
Dus zing ik voor de samenhangenden, voor de bescheidenen die naar vrede zoeken
Voor de gevoelige wezens die voor anderen zorgen en weten te liefhebben
Voor iedereen die vecht voor onze rechten, kijkt naar elke man gelijk
Voor degenen die me niet veroordelen en bereid zijn te delen
Jij, mijn maat, die een pure ziel hebt
Die je hart vol goedheid is
Je respecteert mijn persoonlijke ruimte
Luistert aandachtig naar me
En kust, met genegenheid, elk deel van mijn lichaam
Je hebt zonnebloemen in je ogen
En als je me aankijkt, ben ik de ster die het meest straalt
Als je lacht, verlicht je het hele plafond
Ik slaap al rustig, voel zoveel kalmte van binnen
En... je hebt zonnebloemen in je ogen
En als je me aankijkt, ben ik de ster die het meest straalt
Als je lacht, verlicht je het hele plafond
Ik slaap al rustig, voel zoveel kalmte van binnen
De vooruitgang van de menselijke conditie
Vereist, onherroepelijk, dat er mensen zijn
Die zich diep van binnen gelukkig voelen
En hun leven geven voor de menselijke vooruitgang
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Rozalén y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: