Polvo y Cenizas

Stof en Asche

Polvo y Cenizas

Zielen, een verhitte menigteAlmas, una turba enfebrecida
Levens, zonder moedVidas, que carecen de valor
Lichamen, die menigten vormenCuerpos, que conforman multitudes
Mannen, die dezelfde fout makenHombres, cometiendo el mismo errar
Geen uitgestrekte zee, noch de luchtNi el vasto Mar, ni el Cielo
zullen hun gezichten kennenconoceran sus rostros
En ze zullen geen tijd hebbenNi tendrán tiempo
om hun laatste vaarwel te zeggende decir su último adios
Stof en AschePolvo y Cenizas
Mannen zonder naamHombres sin nombre
Stof en AschePolvo y Cenizas
Waarheen gaat dezeHacia donde camina
verarmde menigteésta turba empobrecida
Van zielen die zoekenDe almas que buscan
En hun binnenste negerenIgnorando su interior
Stille getuigen van eenTestigos mudos de una
herhaalde geschiedenishistoria repetida
We zijn niet veranderdNo hemos cambiado
We hebben nog niet geleerd...No hemos aprendido aún...
Stof en AschePolvo y Cenizos
Velden van KruisenCampos de Cruces
Hoor niet het volkslied dat spreekt over overwinningenNo oigas el himno que habla de triunfos
en de grote dagen die nog komeny de los grandes días que han de venir
Ik weet dat die dagenSe que esos días seran
van angst, rouw en ellende zullen zijnde miedo, luto y miseria
van ondergangde sucumbir
Op het moment van vertrek weten velen nietEn el momento de marchar muchos no saben
Dat hun vijand voor hen uit looptQue su enemigo marcha al frente de ellos
De stem die beveelt is de stem van de vijandLa voz que manda es la voz del enemigo
Waarom zoeken als hij, hij zelfPorqué buscar si él, él mismo
de vijand ises el enemigo
De trommels roffelen met liederen van de doodLos tambores redoblan con canciones de muerte
En de vuren branden op de maat van de trommelY las hogueras se ceban al ritmo del tambor
Zijn vrede, zijn oorlog, verwarren en vermengen zichSu paz, su guerra, se confunden y entremezclan
Verweven als kind, buik en moederEntrelazadas como hijo, vientre y madre