Het Verdronken Land Van Saeftinge

Das Ertrunkene Land von Saeftinge

Het Verdronken Land Van Saeftinge

Ich höre hier manchmal das Läuten der GlockeIk hoor hier soms het luiden van de klok
Während Wespe und Biene monoton summenWijl wesp en bij eentonig zoemen
Oder nachts, wenn das Meer den Wanderer locktOf 's nachts wanneer de zee de wandelaar lokt
In das ertrunkene Land von SaeftingeNaar het verdronken land van Saeftinge

Die Sonne sinkt in einen NebelteichDe zon daalt in een poel van nevel neer
Ich höre das Schreien der MöwenIk hoor het krijsen van de meeuwen
Sie reisen scheinbar ziellos hin und herZe reizen schijnbaar doelloos heen en weer
In das ertrunkene Land von SaeftingeNaar het verdonken land van Saeftinge

Die Flut spült tote Fische an den StrandDe vloed werpt dode vissen op het strand
Ihre Augen glänzen im MondlichtHun ogen glimmen in het maanlicht
Doch keiner entkommt dem grauen SandMaar geen ontsnapt nog uit het grauwe zand
In das ertrunkene Land von SaeftingeNaar het verdonken land van Saeftinge

Undine schleicht leise durch die dunkle NachtUndine sluipt zacht door de duistere nacht
Sie kennt das Geheimnis vieler DingeZij kent 't geheim van vele dingen
Sie winkt mir zu und lockt mich mit ihrem LachenZe wenkt me toe en lokt me met haar lach
In das ertrunkene Land von SaeftingeNaar het verdonken land van Saeftinge